Հոդված 2. Օրենքում օգտագործվող հիմնական հասկացությունները

Հոդված 2. Օրենքում օգտագործվող հիմնական հասկացությունները

1. Սույն օրենքում օգտագործվում են հետևյալ հիմնական հասկացությունները.

1) գիտական և գիտատեխնիկական փորձաքննություն (այսուհետ` փորձաքննություն)` փորձաքննության օբյեկտի գիտական և (կամ) գիտատեխնիկական մակարդակի ուսումնասիրության, վերլուծության և գնահատման, ինչպես նաև այդ օբյեկտի վերաբերյալ որոշում կայացնելու համար հիմնավորված եզրակացություն պատրաստելու նպատակով իրականացվող գործունեություն.

2) փորձաքննության օբյեկտ` գիտական և (կամ) գիտատեխնիկական արդյունք կամ փորձարարական մշակում դրա ստեղծման և ներդրման տարբեր փուլերում.

3) փորձաքննության սուբյեկտ` փորձաքննության պատվիրատուի, կազմակերպչի կամ փորձաքննություն կատարողի գործառույթներն իրականացնող ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձ.

4) փորձաքննության պատվիրատու` փորձաքննություն նախաձեռնող ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձ.

5) փորձաքննության կազմակերպիչ` փորձաքննական գործունեություն իրականացնող իրավաբանական անձ.

6) փորձագետ` համապատասխան մասնագիտական որակավորում ունեցող և փորձաքննության օբյեկտի ուսումնասիրությունը, վերլուծությունն ու գնահատումը կատարող ֆիզիկական անձ.

7) անկախ փորձագետ` փորձագետ, որը փորձաքննություն կատարելու ընթացքում չի ներկայացնում որևէ կազմակերպության շահը.

8) գիտական և գիտատեխնիկական փորձագիտական եզրակացություն (այսուհետ` փորձագիտական եզրակացություն)` փորձաքննության օբյեկտի ուսումնասիրության արդյունքներն արտացոլող և փորձաքննության առջև դրված հարցերի պատասխանները պարունակող փաստաթուղթ.

9) լիազոր մարմին` փորձաքննական գործունեության բնագավառում Հայաստանի Հանրապետության կառավարության լիազոր պետական մարմին: