Հոդված 20. ՊԱՀԱՆՋՆԵՐԸ ՀԱՇՎԱՌԵԼԸ

Հոդված 20. ՊԱՀԱՆՋՆԵՐԸ ՀԱՇՎԱՌԵԼԸ

1. Ադմինիստրատորը պարտավոր է հաշվառել այն պահանջները, որոնք բխում են դատարանի` օրինական ուժի մեջ մտած վճիռներից:

2. Ադմինիստրատորն իրավասու է հաշվառել պահանջը, եթե չկա օրինական ուժի մեջ մտած դատարանի վճիռ, և պահանջն ադմինիստրատորը համարում է օրինական, իսկ պահանջի մեծությունը` ողջամիտ:

3. Եթե չկա օրինական ուժի մեջ մտած դատարանի վճիռ, և պահանջն ադմինիստրատորը համարում է օրինական, բայց պահանջի մեծությունը` ոչ ողջամիտ, ապա նա իրավասու է բանակցել դիմողի հետ և համաձայնության գալու դեպքում կնքել պահանջի չափի մասին համաձայնագիր և հաշվառել պահանջը համաձայնեցված չափով:

4. Հաշվառելով պահանջը` ադմինիստրատորը պարտավոր է սույն օրենքի նորմերի համաձայն առանձին հաշվառել պահանջի ապահովված և չապահովված մասերը (առանց տոկոսների և տուժանքների), տոկոսները և տուժանքները, ճշտել պահանջի առաջնահերթությունը:

Ապահովված են համարվում ԷԲ ընկերություններին պատկանող գույքի համապատասխան գրավով ապահովված պահանջները: Պահանջը համարվում է ապահովված այն մասով, որը հավասար է գրավադրված գույքի շուկայական արժեքին` հաշվարկված իրացման արժեքի որոշման մեթոդով:

5. Ադմինիստրատորը պարտավոր է մերժել պահանջի հաշվառումը, եթե դատարանի` օրինական ուժի մեջ մտած վճռով պահանջի բավարարումը մերժվել է:

6. Ադմինիստրատորն իրավասու է մերժել պահանջի հաշվառումը, եթե նա պահանջը համարում է ոչ օրինական կամ պահանջի մեծությունը` ոչ ողջամիտ:

7. Մերժված դիմումներն ադմինիստրատորի կողմից կրկնակի քննարկման, վերանայման ենթակա չեն, բացառությամբ այն դեպքի, երբ մերժումից հետո ուժի մեջ է մտել դատարանի օրինական վճիռը:

8. Ադմինիստրատորը կարող է ԷԲ ընկերության անունից բողոքարկել պահանջի հաշվառման հիմքում ընկած կամ այդպիսի հիմք հանդիսացող դատական ակտը:

9. Դիմումն ստանալուց հետո` երեսնօրյա ժամկետում, ադմինիստրատորը որոշում է կայացնում պահանջը հաշվառելու կամ մերժելու մասին, որն ուղարկում է դիմողին:

10. Կառավարության կողմից հաստատված ադմինիստրատորի գործունեության կարգով կարող են սահմանվել սույն հոդվածի դրույթներին չհակասող լրացուցիչ չափանիշներ` պահանջների հաշվառման վերաբերյալ: