Հոդված 10. Ջրային ռեսուրսների դասակարգումը

Հոդված 10. Ջրային ռեսուրսների դասակարգումը

1. Հայաստանի Հանրապետության մակերևութային ջրերը` գետերը և լճերը, դասակարգվում են ըստ`

1) նշանակության՝ միջազգային (անդրսահմանային ազդեցության ջրային ռեսուրսներ), հանրապետական (երբ ջրային ռեսուրսը ունի ազդեցություն Հայաստանի Հանրապետության մի քանի ջրհավաք ավազանների վրա), տեղական (երբ ջրային ռեսուրսը ունի ազդեցություն Հայաստանի Հանրապետության մեկ ջրհավաք ավազանի վրա).

2) սնման աղբյուրների՝ հալոցքային, անձրևային, ստորերկրյա.

3) երկարության՝ գետերի համար՝ մեծ, միջին, փոքր, մանր.

4) ծավալի՝ լճերի համար՝ մեծ, փոքր, լճակներ.

5) ջրայնության աստիճանի՝ ջրառատ, միջին, ջրասակավ.

6) հոսքի տարեկան բաշխման՝ հավասարաչափ, անհավասարաչափ, կտրուկ փոփոխական.

7) օգտագործման նշանակության՝ խմելու-կենցաղային, ոռոգման, արդյունաբերական, էներգետիկական, ձկնատնտեսական, ռեկրեացիոն.

8) որակի՝ բարձր, լավ, միջին, ցածր:

2. Հայաստանի Հանրապետության ստորերկրյա ջրերը, ժամանակային փոփոխության բնույթից կախված, ըստ մնայուն ծավալի` դասակարգվում են խորքային ոչ ճնշումային ու ճնշումային` արտեզյան և ամենամյա վերականգնվող ստորերկրյա ջրերի:

3. Ըստ բնական հանքայնացման` Հայաստանի Հանրապետության ջրային ռեսուրսները դասակարգվում են` քաղցրահամ, ցածր հանքայնացման, միջին հանքայնացման, բարձր հանքայնացման, աղային, գերաղային:

4. Ըստ բնական կազմի` Հայաստանի Հանրապետության ջրային ռեսուրսները դասակարգվում են` անիոնային՝ հիդրոկարբոնատային, կարբոնատային, քլորիդային և կատիոնային՝ կալցիումային, մագնեզիումային, նատրիումային:

5. Ըստ դասակարգման` ջրային ռեսուրսների օգտագործման և պահպանության պահանջները սահմանում է Հայաստանի Հանրապետության կառավարությունը: