Հոդված 31. Աշխատակազմում պետական ծառայողին պաշտոնից ազատելու հիմքերը
Հոդված 31. Աշխատակազմում պետական ծառայողին պաշտոնից ազատելու հիմքերը
1. Աշխատակազմում պետական ծառայողին պաշտոնից ազատելու հիմքերն են՝
1) անձնական դիմումը.
2) սույն օրենքի 30-րդ հոդվածի առաջին մասի 3-րդ կետով նախատեսված կարգապահական տույժը մեկ տարվա ընթացքում կրկին անգամ կիրառելը.
3) սույն օրենքի 22-րդ հոդվածի երրորդ մասով նախատեսված դեպքը.
4) սույն օրենքով նախատեսված ատեստավորման արդյունքները.
5) հաստիքների կրճատումը.
6) ժամանակավոր անաշխատունակության հետևանքով մեկ տարվա ընթացքում ավելի քան վեց ամիս աշխատանքի չներկայանալը՝ չհաշված հղիության և ծննդաբերության արձակուրդը.
7) քաղաքական կամ հայեցողական պաշտոններում ընտրվելը կամ նշանակվելը.
8) Աշխատակազմում պետական ծառայության պաշտոնի նշանակելու՝ սույն օրենքով սահմանված կարգը խախտելը.
9) Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիությունը դադարեցնելը.
10) ազատազրկման դատապարտվելը.
11) Աշխատակազմում պետական ծառայության պաշտոն զբաղեցնելու՝ սույն օրենքով սահմանված առավելագույն տարիքը լրանալը.
12) սույն օրենքով սահմանված փորձաշրջանը չանցնելը.
13) սույն օրենքի 16-րդ հոդվածի չորրորդ մասով նախատեսված դեպքը.
14) դատական կարգով անգործունակ, սահմանափակ գործունակ կամ անհայտ բացակայող ճանաչվելը.
15) դատական կարգով պետական ծառայության պաշտոն զբաղեցնելու իրավունքից զրկվելը.
16) սույն օրենքի 11-րդ հոդվածի առաջին մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիվանդություններից որևէ մեկով հիվանդանալը.
17) համապատասխան մարմնի լուծարումը:
2. Աշխատակազմում պետական ծառայողի պարտականությունները համարվում են դադարած՝ նրա մահվան կապակցությամբ:
3. Սույն հոդվածի առաջին մասի 4-6-րդ և 12-րդ կետերով նախատեսված հիմքերով զբաղեցրած պաշտոնից ազատվել չեն կարող հղի և մինչև երեք տարեկան երեխա խնամող Աշխատակազմում պետական ծառայողները: