Հոդված 5. Գնահատման և փորձաքննության հիմնադրույթները և սկզբունքները

Հոդված 5. Գնահատման և փորձաքննության հիմնադրույթները և սկզբունքները

1. Գնահատումը և փորձաքննությունը ելնում են`

1) առողջության, բնականոն ապրելու և ստեղծագործելու համար բարենպաստ շրջակա միջավայր ունենալու մարդու իրավունքից.

2) բնական պաշարների արդյունավետ, համալիր և բանական օգտագործման պահանջներից.

3) էկոլոգիական համակարգերի հավասարակշռության և կենդանական ու բուսական աշխարհի պահպանման անհրաժեշտությունից` նկատի ունենալով ներկա և ապագա սերունդների շահերը.

4) շրջակա միջավայրին և մարդու առողջությանը հասցվող վնասի հատուցելիության ճանաչումից:

2. Շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության գնահատման և փորձաքննության սկզբունքներն են՝

1) գործունեության արդյունքում շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության հնարավորության ընդունումը.

2) գնահատման ընթացքում ազդեցությունների, ներառյալ` անդրսահմանային, համալիր դիտարկումը.

3) նախատեսվող գործունեության իրականացման այլընտրանքային, այդ թվում՝ զրոյական (գործունեության իրականացման բացառում) տարբերակների դիտարկումը.

4) հաշվետվությունների լիարժեքության, հավաստիության և գիտական հիմնավորվածության ապահովումը.

5) փորձաքննական եզրակացության հիմնավորվածության, օրինականության, օբյեկտիվության ապահովումը.

6) գնահատման և փորձաքննության գործընթացների թափանցիկության և հրապարակայնության ապահովումը.

7) գնահատման և փորձաքննության գործընթացում հանրության մասնակցության ապահովումը.

8) ձեռնարկողի կողմից շրջակա միջավայրին հասցված վնասի հատուցումը:

3. Նախատեսվող գործունեության կամ հիմնադրութային փաստաթղթի գործողության հետևանքով մարդու առողջության կամ շրջակա միջավայրի վրա հնարավոր ռիսկի դեպքում պատասխանատվությունը կրում է ձեռնարկողը, եթե տվյալ գործունեության վնասակարության բացակայությունը գիտականորեն հիմնավորված չէ: