Հոդված 30. Հրաժարումը հանքային իրավունքի օբյեկտ համարվող ընդերքի տեղամասից
Հոդված 30. Հրաժարումը հանքային իրավունքի օբյեկտ համարվող ընդերքի տեղամասից
1. Հանքային իրավունք կրող տնտեսավարող սուբյեկտը, որը ցանկանում է հրաժարվել ընդերքի այն տեղամասից կամ դրա մի մասից, որի նկատմամբ տրվել է հանքային իրավունք, հրաժարումը հավաստելու նպատակով պետք է դիմի լիազոր մարմին` հրաժարումն ուժի մեջ մտնելու` իր համար ցանկալի oրվանից առնվազն 3 ամիս առաջ:
Սույն oրենքի համաձայն` լիազոր մարմինը 30-օրյա ժամկետում դիմումատուին տրամադրում է հրաժարման հավաստագիր` առանց պայմանների կամ հրաժարման ենթակա տարածքի նկատմամբ իր սահմանած պայմաններով:
2. Դիմումին կից ներկայացվում են`
1) նշում դիմումատուի` հրաժարումն ուժի մեջ մտնելու համար ցանկալի օրվա մասին.
2) հրաժարման ենթակա ընդերքի տեղամասի վրա կատարված աշխատանքների մանրամասն նկարագրություն.
3) նշված աշխատանքների կատարումը հավաստող փաստաթղթեր:
Եթե դիմումը ներկայացված է հանքային իրավունքի օբյեկտ հանդիսացող ընդերքի տեղամասի մի մասից հրաժարվելու նպատակով, ապա այն պետք է նկարագրի այդ ընդերքի տեղամասը, ընդգրկի հրաժարման ենթակա, ինչպես նաև ընդերքի մնացած` տեղամասերի հստակ նկարագրումն ապահովող հատակագիծը:
3. Լիազոր մարմինը չի տրամադրում հրաժարման հավաստագիր`
1) այն դիմումատուին, որն ունի պարտավորությունների էական խախտում.
2) այն դիմումատուին, որը չի ներկայացրել սույն հոդվածի երկրորդ մասի երրորդ կետով նախատեսված փաստաթղթերը.
3) եթե հանքային իրավունքի օբյեկտ մնացող ընդերքի տեղամասը չի կարող լիցենզիայի պայմաններին համապատասխան արդյունավետ օգտագործվել կամ շահագործվել:
4. Հրաժարման հավաստագիրն ուժի մեջ է մտնում սույն հոդվածով նախատեսված դիմումում նշված օրվանից կամ այն օրվանից, որը նշանակում է լիազոր մարմինը` ելնելով հրաժարման պայմաններից: Եթե հավաստագիրը վերաբերում է հանքային իրավունքի օբյեկտ համարվող ընդերքի ամբողջ տեղամասին, ապա լիցենզիան նույն օրվանից ուժը կորցրած է ճանաչվում, հակառակ դեպքում լիցենզիան փոփոխվում է` հաշվի առնելով հրաժարումը:
5. Ընդերքի տեղամասից հրաժարումը չի ազատում ընդերքի տեղամասի նկատմամբ մինչև հրաժարման ուժի մեջ մտնելու պահն առաջացած պատասխանատվությունից:
(30-րդ հոդվածը խմբ. 22.12.06 ՀՕ-28-Ն)