Հոդված 2. ԲԱՆԿԻ ԱՆՎՃԱՐՈՒՆԱԿՈՒԹՅՈՒՆԸ

Հոդված 2. ԲԱՆԿԻ ԱՆՎՃԱՐՈՒՆԱԿՈՒԹՅՈՒՆԸ

1. Բանկը համարվում է անվճարունակ, եթե`

ա) սպառել է իր հիմնական կապիտալի հիսուն տոկոսը և ավելին, կամ`

բ) ի վիճակի չէ բավարարել իր պարտատերերի օրինական պահանջները, կամ`

գ) բանկի ցուցանիշների ամփոփ գնահատականը ցածր է Կենտրոնական բանկի խորհրդի սահմանած բանկերի ցուցանիշների ամփոփ գնահատականի չափից, կամ`

դ) պարբերաբար խախտում է օրենքով սահմանված պարտադիր պահուստավորման նորմատիվը: Խախտման պարբերականությունը սահմանում է Կենտրոնական բանկի խորհուրդը, և պետք է միևնույնը լինի Հայաստանի Հանրապետության տարածքում գործող բոլոր բանկերի համար:

2. Բանկի անվճարունակությունը ճանաչվում է սույն հոդվածի 1-ին կետով սահմանված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում` բացառապես Կենտրոնական բանկի խորհրդի որոշմամբ: Բանկի անվճարունակությունը կամ վճարունակությունը ճանաչելու մասին Կենտրոնական բանկի խորհրդի որոշումը դատական կարգով բողոքարկման ենթակա չէ:

3. Սույն հոդվածի 1-ին կետով սահմանված անվճարունակության հիմքերից որևէ մեկը բացահայտելու դեպքում Կենտրոնական բանկը երկշաբաթյա ժամկետում`

ա) նշանակում է ժամանակավոր ադմինիստրացիա (այսուհետ` նաև ադմինիստրացիա) և հաստատում է բանկի ֆինանսական առողջացման ծրագիրը, կամ`

բ) բանկի սնանկության մասին դիմում է ներկայացնում դատարան: