Հոդված 5. Բնության պահպանության ապահովման տնտեսական մեխանիզմը
Հոդված 5. Բնության պահպանության ապահովման տնտեսական մեխանիզմը
Բնության պահպանության ապահովման տնտեսական մեխանիզմը սահմանվում է առանձին ենթաօրենսդրական ակտերով և ընդգրկում է`
- վարձի գանձում բնական պաշարների օգտագործման, շրջակա միջավայրի աղտոտման և նրա վրա այլ թույլատրելի սահմաններում վնասակար ազդեցության համար.
- տուգանքների գանձում բնապահպանական օրենսդրության խախտումների համար.
- բարձր հարկերի և այլ տնտեսական պատժամիջոցների կիրառում բնության պահպանությունն ապահովող գիտատեխնիկական նվաճումներ, նոր, առավել արդյունավետ միջոցներ, սարքավորումներ, տեխնոլոգիա և տեխնիկա չներդնելու կամ դրանք պատշաճ կարգով չօգտագործելու դեպքում.
- լրացուցիչ հարկի գանձում էկոլոգիապես վնասակար տեխնոլոգիա կիրառելու համար.
- հարկային, վարկային և այլ արտոնությունների ընձեռում սակավաթափոն, անթափոն և ռեսուրսախնայող արտադրության ու տեխնոլոգիայի ներդրման, բնության պահպանությանն ու վերականգնմանը նպաստող գործունեության, էկոլոգիական բարձր կարգապահության համար.
- շրջակա բնական միջավայրը աղտոտող անխուսափելի արտանետումների իրավունք տվող լիցենզիաների հատկացում.
- բնական օբյեկտների փչացման կամ ոչնչացման հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում.
- շրջակա միջավայրի կամ նրա առանձին մասերի խախտված վիճակը վերականգնելու պարտավորությունների սահմանում:
Բնապահպանական միջոցառումների համար ստեղծվում են բնության պահպանության հանրապետական և տեղական ֆոնդեր:
Հասարակական կազմակերպությունները կարող են ստեղծել բնության պահպանության հասարակական ֆոնդեր: