Հոդված 11

Հոդված 11

1. Սույն Համաձայնագիրը չի խոչընդոտում Կողմերից յուրաքանչյուրի իրավունքին` ընդունելու արտաքին տնտեսական կապերի բնագավառում միջազգային պրակտիկայում համընդհանուր ընդունված պետական կարգավորման միջոցներ, որոնք նա անհրաժեշտ է համարում այն միջազգային պայմանագրերը կատարելու համար, որոնց մասնակից է նա կամ պատրաստվում է դառնալ մասնակից, եթե այդ միջոցները վերաբերում են.

հասարակական կարգի և հասարակական բարոյականության պաշտպանությանը,

մարդկանց կյանքի և առողջության պաշտպանությանը,

կենդանիների և բույսերի պահպանությանը,

շրջակա միջավայրի պահպանությանը,

ազգային հարստություն ներկայացնող գեղարվեստական, հնագիտական և պատմական արժեքների պահպանությանը,

արդյունաբերական և մտավոր սեփականության պաշտպանությանը,

ոսկու, արծաթի կամ այլ թանկարժեք մետաղների և քարերի առևտրին,

չվերականգնվող բնական ռեսուրսների պահպանությանը,

արտադրանքի արտահանման սահմանափակմանը, երբ այդ արտադրանքի ներքին գինը ցածր է համաշխարհային գնից պետական աջակցության ծրագրերի իրականացման արդյունքում,

վճարային բալանսի խախտմանը:

2. Սույն Համաձայնագրում ոչինչ չի խոչընդոտում Կողմերից յուրաքանչյուրի իրավունքին` ձեռնարկելու պետական կարգավորման ցանկացած միջոց, որը նա անհրաժեշտ է համարում, եթե այդ միջոցները վերաբերում են.

ազգային անվտանգության ապահովմանը, ներառյալ պետական գաղտնիքի վերաբերող կոնֆիդենցիալ տեղեկության արտահոսքի կանխումը,

զենքի, ռազմական տեխնիկայի, ռազմամթերքի վաճառքին, ռազմական բնույթի ծառայությունների մատուցմանը, սպառազինության և ռազմական տեխնիկայի արտադրության և այլ նպատակների համար տեխնոլոգիաների փոխանցմանը և ծառայությունների մատուցմանը,

տրոհվող նյութերի և ռադիոակտիվ նյութերի աղբյուրների մատակարարմանը, ռադիոակտիվ թափոնների օգտագործմանը,

պատերազմական ժամանակաշրջանում կամ միջազգային հարաբերություններում այլ արտակարգ իրավիճակներում կիրառվող միջոցներին,

ՄԱԿ-ի Կանոնադրությամբ միջազգային խաղաղության և անվտանգության համար ստանձնած պարտավորությունների կատարմանն ուղղված գործողություններին: