Հոդված 12. ․ Անձը հաստատող փաստաթղթի ուժը կորցնելը և անվավերությունը

Հոդված 12․ Անձը հաստատող փաստաթղթի ուժը կորցնելը և անվավերությունը

1. Անձը հաստատող փաստաթուղթը օրենքի ուժով համարվում է ուժը կորցրած՝ առանց լիազոր մարմնի կողմից այդ մասին որոշում կայացնելու, եթե՝

1) լրացել է դրա վավերականության ժամկետը․

2) անձն ստացել է նույն անձը հաստատող փաստաթղթի նոր տարբերակը․

3) անձը կորցրել է անձը հաստատող համապատասխան փաստաթղթի տրամադրման համար հիմք հանդիսացած կարգավիճակը․

4) անձը մահացել է․

5) անձը հաստատող փաստաթուղթը տրամադրելու մասին ծանուցումն ստանալուց հետո՝ 12 ամսվա ընթացքում, անձը չի վերցրել փաստաթուղթը։

2. Լիազոր մարմնի որոշմամբ անձը հաստատող փաստաթուղթն ուժը կորցրած է ճանաչվում, եթե անձը հայտարարել է իր անձը հաստատող փաստաթուղթը կորցրած կամ հափշտակված լինելու մասին։

3. Անձը հաստատող փաստաթուղթը լիազոր մարմնի որոշմամբ անվավեր է ճանաչվում, եթե՝

1) անձը հաստատող փաստաթուղթը կեղծվել է.

2) անձը հաստատող փաստաթուղթը ձեռք է բերվել Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրության խախտմամբ, այդ թվում՝ երբ ի հայտ են եկել սույն օրենքի 10-րդ հոդվածի 12-14-րդ մասերով նախատեսված հիմքերը։

4. Եթե անձը կորցրել է անձը հաստատող փաստաթուղթը, կամ այն հափշտակվել է, ապա նա էլեկտրոնային միասնական հարթակով այդ մասին հայտնում է լիազոր մարմնին, իսկ այլ պետությունում կորցնելու դեպքում կարող է հայտնել նաև տվյալ պետությունում Հայաստանի Հանրապետության դիվանագիտական ծառայության մարմնին։ Անձի այդ հայտարարությունը հիմք է անձը հաստատող փաստաթուղթն ուժը կորցրած ճանաչելու մասին որոշում կայացնելու համար։

5. Անձը հաստատող փաստաթուղթն անվավեր ճանաչվելու կամ ուժը կորցնելու դեպքում անձը պարտավոր է եռօրյա ժամկետում այն հանձնել լիազոր մարմնին, իսկ դիվանագիտական անձնագիրը անվավեր ճանաչվելու, ուժը կորցնելու կամ պաշտոնավարումը ավարտելու դեպքում՝ արտաքին գործերի բնագավառում պետական կառավարման լիազոր մարմնին։ Անձի՝ օտարերկրյա պետությունում գտնվելու դեպքում անձը հաստատող փաստաթուղթը անվավեր ճանաչվելու կամ ուժը կորցնելու դեպքում, բացառությամբ դիվանագիտական անձնագրի, հանձնվում է Հայաստանի Հանրապետության դիվանագիտական ծառայության մարմնին։ Այս կանոնը չի գործում, եթե անձը հաստատող փաստաթուղթը ուժը կորցրել է անձի մահանալու կամ անձը հաստատող փաստաթուղթը տրամադրելու մասին ծանուցումն ստանալուց հետո՝ 12 ամսվա ընթացքում, անձը հաստատող փաստաթուղթը չվերցնելու հիմքով։ Այլ անձի կողմից գտնված անձը հաստատող փաստաթուղթը ենթակա է հանձնման լիազոր մարմնին, իսկ օտարերկրյա պետությունում՝ Հայաստանի Հանրապետության դիվանագիտական ծառայության մարմնին։

6. Եթե սույն օրենքի 10-րդ հոդվածի 12-14-րդ մասերով նախատեսված՝ անձը հաստատող փաստաթղթի տրամադրման մերժման հիմքերը ի հայտ են եկել անձը հաստատող փաստաթուղթը տպագրվելուց հետո, սակայն մինչև անձին հանձնելը, ապա անձը հաստատող փաստաթուղթը ճանաչվում է անվավեր և այլևս չի հանձնվում անձին։

7. Սույն օրենքով սահմանված հիմքերով դիվանագիտական անձնագիրը ուժը կորցրած ճանաչելու կամ անվավեր ճանաչելու մասին որոշումը կայացնում է արտաքին գործերի բնագավառում պետական կառավարման լիազոր մարմինը։

8. Մահացած անձի անձը հաստատող փաստաթուղթը հանձնվում է լիազոր մարմնին, բացառությամբ դիվանագիտական անձնագրի, որը հանձնվում է արտաքին գործերի բնագավառում պետական կառավարման լիազոր մարմնին։

9. Անձը հաստատող փաստաթղթի ուժը կորցրած ճանաչելու և անվավերության կարգը սահմանում է Կառավարությունը։