Հոդված 19.2. Առևտրային երաշխիքի բովանդակությունը և դրա պահպանման պարտավորությունը

Հոդված 19.2. Առևտրային երաշխիքի բովանդակությունը և դրա պահպանման պարտավորությունը

1. Վաճառողի կողմից առևտրային երաշխիք կարող է տրամադրվել սույն օրենքի 5.1-ին և 5.2-րդ հոդվածներով նախատեսված ապրանքների համար, որը պարտադիր է այն տրամադրողի համար՝ առևտրային երաշխիքի հայտարարության մեջ և դրա հետ կապված գովազդում սահմանված պայմաններով, որոնք հասանելի են պայմանագրի կնքման պահին կամ դրանից առաջ:

2. Առևտրային երաշխիքը չի կարող սահմանափակել սպառողի՝ օրենքով նախատեսված իրավունքները:

3. Եթե արտադրողը սպառողին առաջարկում է որոշակի ապրանքի դիմացկունության առևտրային երաշխիք որոշակի ժամանակահատվածի համար, ապա արտադրողը դիմացկունության առևտրային երաշխիքի ողջ ժամանակահատվածում ուղղակիորեն պատասխանատու է սպառողի առջև ապրանքների վերանորոգման կամ փոխարինման համար:

4. Առևտրային երաշխիքով հանձնված ապրանքի համար վաճառողն առևտրային երաշխիքի ողջ ժամանակահատվածում ուղղակիորեն պատասխանատու է սպառողի առջև ապրանքների վերանորոգման կամ փոխարինման համար:

5. Վաճառողն իրավունք ունի սպառողին առաջարկելու արտադրողի սահմանած առևտրային երաշխիքի ավելի բարենպաստ պայմաններ: Վաճառողի սահմանած առևտրային երաշխիքի ժամկետի ընթացքում ապրանքի թերության հայտնաբերման դեպքում սպառողն իրավունք ունի վաճառողին ներկայացնելու պահանջներ, որոնց բավարարման կարգն ու ժամկետները, ինչպես նաև վաճառողի պատասխանատվությունը սահմանվում են սպառողի և վաճառողի միջև կնքված պայմանագրով:

6. Եթե առևտրային երաշխիքի պայմաններն ավելի քիչ շահավետ են սպառողի համար, քան դրա հետ կապված գովազդում սահմանված պայմանները, ապա առևտրային երաշխիքը պարտադիր է գովազդում նշված պայմաններով, եթե մինչև պայմանագրի կնքումը դրա հետ կապված գովազդը չի ուղղվել նույն կամ համանման այն եղանակով, ինչ եղանակով արվել էր:

7. Առևտրային երաշխիքը պետք է տրամադրվի սպառողին կայուն կրիչի միջոցով ոչ ուշ, քան ապրանքի մատակարարման պահը:

8. Առևտրային երաշխիքը պետք է շարադրված լինի պարզ, հայերենով և պարունակի`

1) հստակ հայտարարություն այն մասին, որ սպառողն իրավունք ունի անվճար իրավական պաշտպանության միջոցներ ստանալու վաճառողից ապրանքի անհամապատասխանության դեպքում, և որ այդ միջոցները չեն սահմանափակվում առևտրային երաշխիքով.

2) վաճառողի (արտադրողի) անվանումը, գտնվելու վայրը, այն կազմակերպության (կազմակերպությունների) գտնվելու վայրը, որը լիազորված է վաճառողի (արտադրողի) կողմից սպառողներից բողոքներ ընդունելու և ապրանքը նորոգելու ու տեխնիկական սպասարկում իրականացնելու համար.

3) տեղեկատվություն ընթացակարգի վերաբերյալ, որին սպառողը պետք է հետևի առևտրային երաշխիքի իրականացումն ստանալու համար.

4) ապրանքի անվանումը, որի վրա տարածվում է առևտրային երաշխիքը.

5) առևտրային երաշխիքի պայմանները:

9. Սույն հոդվածի 8-րդ մասով սահմանված պահանջների չպահպանումը չի ազդում առևտրային երաշխիքի պարտադիր բնույթի վրա:

(19.2-րդ հոդվածը լրաց. 16.04.26 ՀՕ-178-Ն)