Հոդված 31. Լուծարվող ընկերության պարտատերերի պահանջների բավարարումը

Հոդված 31. Լուծարվող ընկերության պարտատերերի պահանջների բավարարումը

1. Ընկերության լուծարման դեպքում նրա պարտատերերի պահանջները ենթակա են բավարարման հետևյալ հաջորդականությամբ`

առաջին հերթին բավարարվում են այն քաղաքացիների պահանջները, որոնց առջև լուծարվող ընկերությունը պատասխանատվություն է կրում նրանց կյանքին կամ առողջությանը պատճառած վնասի համար: Այդ պահանջները բավարարվում են համապատասխան ժամանակային վճարների կապիտալացման միջոցով.

երկրորդ հերթին վճարվում են ընկերության հետ աշխատանքային պայմանագրեր ունեցող աշխատակիցների աշխատավարձը և նրանց աշխատանքից ազատվելու նպաստները, բայց ոչ ավելի, քան եռամսյա ժամկետի համար.

երրորդ հերթին բավարարվում են պարտատերերի պահանջները լուծարվող ընկերությանը պատկանող գույքի գրավով ապահովված պարտավորություններով.

չորրորդ հերթին մարվում են պարտքերը պետական բյուջե և արտաբյուջետային ֆոնդեր կատարվող պարտադիր վճարումների դիմաց.

հինգերորդ հերթին կատարվում են վերջնահաշվարկներ այլ պարտատերերի հետ` օրենքով սահմանված կարգով:

2. Գույքի հերթական բաշխումն իրականացվում է նախորդ հերթի լրիվ բաշխումն ավարտվելուց հետո:

3. Լուծարվող ընկերության տրամադրության տակ գտնվող գույքի տվյալ հերթի պարտատերերին չբավարարելու դեպքում այն համամասնաբար բաշխվում է այդ հերթի պարտատերերի միջև` նրանց պահանջների գումարներին համապատասխան:

4. Այն դեպքում, երբ լուծարային հանձնաժողովը հրաժարվում է բավարարել պարտատիրոջ պահանջները կամ խուսափում է դրանց քննարկումից, պարտատերն իրավունք ունի մինչև ընկերության լուծարային հաշվեկշռի հաստատումը լուծարային հանձնաժողովի դեմ հայցով դիմել դատարան: Դատարանի օրինական ուժի մեջ մտած որոշմամբ պարտատիրոջ պահանջները կարող են բավարարվել լուծարվող ընկերության մնացած գույքի հաշվին:

5. Լուծարային հանձնաժողովի կողմից սահմանված ժամկետի ավարտվելուց հետո պարտատիրոջ ներկայացրած պահանջները բավարարվում են լուծարվող ընկերության այն գույքից, որը մնացել է ժամկետում ներկայացված պահանջները բավարարելուց հետո:

6. Պարտատերերի այն պահանջները, որոնք չեն բավարարվել լուծարվող ընկերության գույքի անբավարարության պատճառով, համարվում են մարված բացառությամբ սույն հոդվածի 7-րդ կետով նախատեսված դեպքի: Մարված են համարվում նաև պարտատերերի այն պահանջները, որոնք չեն ճանաչվել լուծարային հանձնաժողովի կողմից, եթե պարտատերը հայցով չի դիմել դատարան կամ դատարանի որոշմամբ դրանք չեն համարվել բավարարման ենթակա:

7. Այն դեպքում, երբ ընկերության լուծարումից հետո կապացուցվի, որ այն իր պարտատերերի նկատմամբ պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակով փոխանցել է իրեն պատկանող գույքն այլ անձի կամ որևէ այլ կերպ միտումնավոր թաքցրել է իրեն պատկանող գույքը կամ դրա մի մասը, պարտատերերը, որոնց պահանջները լրիվ կամ մասնակիորեն չեն բավարարվել ընկերության լուծարման ընթացքում, իրավունք ունեն օրենքով սահմանված կարգով պահանջել մնացած պարտքերի մարումը նշված գույքի հաշվին:

Անձը, որին փոխանցվել էր գույքը, համարվում է անբարեխիղճ ձեռքբերող, եթե նա գիտեր կամ պետք է իմանար այդ գույքը պարտատերերից թաքցնելու ընկերության մտադրության մասին: