Հոդված 3. Օրենքում օգտագործվող հիմնական հասկացությունները

Հոդված 3. Օրենքում օգտագործվող հիմնական հասկացությունները

Սույն օրենքում օգտագործվող հիմնական հասկացություններն ունեն հետևյալ իմաստները`

1) «գրավատու»` անձ, ում գույքը կամ գույքի մի մասը գրավ է դրված.

2) «գրավառու»` անձ, ում շահերը հիմնական պարտավորությանը համապատասխան ապահովված են գրավով.

3) «գրավի մասին պայմանագիր»` գրավ սահմանելու մասին կողմերի գրավոր համաձայնությունը.

4) «անշարժ գույք»` գույք, որն անբաժան է և ամրացված է հողին, այն է` շենքեր, շինություններ, բնակարաններ, գույքային համալիրներ (ձեռնարկություններ), բազմամյա տնկիներ, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ նախատեսված այլ գույք.

5) «անշարժ գույքի գրավ (հիփոթեք)»` գրավի տեսակ, որի դեպքում գրավ դրված անշարժ գույքը կամ դրա մի մասը թողնվում է գրավատուի կամ երրորդ անձի տիրապետմանը և օգտագործմանը.

6) «շարժական գույք»` գույք, որը Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությանը համապատասխան սահմանված չէ որպես անշարժ գույք.

7) «գույքը գրավառուին հանձնելով գրավ»` շարժական գույքի գրավը, որի դեպքում գրավականը հանձնվում է գրավառուի տիրապետմանը.

8) «շրջանառության մեջ գտնվող ապրանքների գրավ»` հումքի, կիսաֆաբրիկատների, համալրող արտադրանքի, անշարժ գույք չհանդիսացող պատրաստի արտադրանքի գրավ.

9) «իրավունքների գրավ»` գրավատուին սեփականության իրավունքով պատկանող գույքի տիրապետման, օգտագործման, այդ թվում` վարձակալական իրավունքները, քաղաքացիաիրավական պարտավորություններից բխող պահանջի և գույքային այլ իրավունքների գրավը: