Հոդված 44. Պետության օրենսդրության խախտման համար պատասխանատվությունը
Հոդված 44. Պետության օրենսդրության խախտման համար պատասխանատվությունը
1. Պետության օրենքի խախտման համար պետական իշխանության մարմինների, տեղական ինքնակառավարման մարմինների, նշված մարմինների գործառույթներն իրականացնող այլ մարմինների կամ կազմակերպությունների, պետական կամ մունիցիպալ ծառայությունների մատուցմանը մասնակցող կազմակերպությունների պաշտոնատար անձինք, ինչպես նաև պետական արտաբյուջետային ֆոնդերի պաշտոնատար անձինք, առևտրային և ոչ առևտրային կազմակերպությունները և դրանց պաշտոնատար անձինք, ֆիզիկական անձինք (այդ թվում՝ անհատ ձեռնարկատերերը) կրում են պետության օրենսդրությամբ սահմանված պատասխանատվություն:
2. Տնտեսավարող սուբյեկտների (շուկայի սուբյեկտների) կողմից պետության օրենքի խախտման համար որպես վարչական պատասխանատվության միջոց կիրառվում են պետության օրենսդրությամբ սահմանված տուգանային պատասխանատվության միջոցները (այդ թվում՝ այնպիսի միջոցներ, որոնք հաշվարկվում են՝ ելնելով այն ապրանքի (աշխատանքների, ծառայությունների) իրացման արդյունքում իրավախախտի կողմից ստացված հասույթի գումարից, որի շուկայում կատարվել է այդ իրավախախտումը):
Տնտեսավարող սուբյեկտների, (շուկայի սուբյեկտների), պետական իշխանության մարմինների, տեղական ինքնակառավարման մարմինների, նշված մարմինների գործառույթներն իրականացնող այլ մարմինների կամ կազմակերպությունների, պետական արտաբյուջետային ֆոնդերի պաշտոնատար անձանց կողմից պետության օրենքի խախտման համար որպես վարչական պատասխանատվության միջոց կարող է նախատեսվել նրանց որակազրկումը:
3. Պետության օրենսդրությամբ կարող են սահմանվել պետության օրենսդրության խախտումներ կատարելու համար պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հատուկ հանգամանքներ, որոնք հաշվի են առնվում սույն հոդվածի 2-րդ մասում նշված տուգանային պատասխանատվության միջոցների չափը որոշելիս:
4. Պետության օրենսդրությամբ կարող է քրեական պատասխանատվություն սահմանվել մրցակից հանդիսացող տնտեսավարող սուբյեկտների (շուկայի սուբյեկտների) կողմից մրցակցությունը սահմանափակող համաձայնություն (կարտել) կնքելու համար, ինչպես նաև այդպիսի համաձայնությանը մասնակցելու, գերիշխող դիրքի չարաշահման բազմակի դեպքերի համար, որոնք արտահայտվել են՝ ապրանքի մենաշնորհային բարձր կամ մենաշնորհային ցածր գին սահմանելով և (կամ) պահպանելով, պայմանագիր կնքելուց անհիմն հրաժարվելով կամ խուսափելով, շուկա մուտք գործելու հնարավորությունը սահմանափակելով:
5. Անձը (անձանց խումբը), որը հակամենաշնորհային մարմնին կամավոր տեղեկացնում է իր կողմից պետության օրենսդրության համաձայն անթույլատրելի համարվող համաձայնություն կնքելու մասին կամ պետության օրենսդրության համաձայն անթույլատրելի համարվող համաձայնեցված գործողություններ կատարելու մասին, ենթակա է ազատման նշված խախտումների համար սահմանված պատասխանատվությունից, եթե հավաքականորեն առկա են հետևյալ պայմանները.
անձի կողմից հայտարարությամբ հանդես գալու պահի դրությամբ հակամենաշնորհային մարմինը չի ունեցել համապատասխան տեղեկություններ և փաստաթղթեր՝ կատարված խախտման մասին.
անձը հրաժարվել է համաձայնությանը մասնակցելուց կամ համաձայնեցված գործողություններ կատարելուց.
ներկայացված տեղեկությունները և փաստաթղթերը բավարար են՝ պետության օրենսդրության խախտման փաստը հաստատելու համար։
Պատասխանատվությունից ազատվում է այն անձը, որն առաջինն է, ում դեպքում բավարարվում են սույն մասով նախատեսված բոլոր պայմանները։
6. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված անձանց պատասխանատվության ենթարկելը նրանց չի ազատում հակամենաշնորհային մարմնի որոշումները և կարգադրագրերը կատարելու, հակամենաշնորհային մարմին միջնորդություն կամ ծանուցում ներկայացնելու կամ պետության օրենսդրությամբ սահմանված այլ գործողություններ կատարելու պարտավորությունից:
7. Այն անձը (անձանց խումբը), որի իրավունքները և շահերը խախտվել են պետության օրենսդրության խախտման հետևանքով, իրավունք ունի սահմանված կարգով հայց (խմբային հայցեր) ներկայացնելու դատարան, այդ թվում՝ խախտված իրավունքների վերականգնման, կորուստների (այդ թվում՝ բաց թողնված օգուտի) հատուցման, ինչպես նաև գույքին պատճառված վնասի հատուցման հայց: