Հոդված 42. Պետական ծառայողին պաշտոնից ազատելու հիմքերը
Հոդված 42. Պետական ծառայողին պաշտոնից ազատելու հիմքերը
1. Պետական ծառայողին պաշտոնից ազատելու հիմքերն են`
1) անձնական դիմումը.
2) սույն օրենքի 41-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ և 4-րդ կամ 3-րդ և 5-րդ կամ 4-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված կարգապահական տույժերը մեկ տարվա ընթացքում կրկին կիրառելը.
3) պետական ծառայողի վարքագծի կանոնի կոպիտ խախտումը.
4) սույն օրենքով նախատեսված ատեստավորմանը երեք անգամ չներկայանալը.
5) սույն օրենքով նախատեսված ատեստավորման արդյունքները.
6) պետական ծառայության տվյալ պաշտոնի վերացումը (կրճատումը) կամ հաստիքների կրճատումը, ինչպես նաև Քննչական կոմիտեի դեպարտամենտի կառուցվածքային կամ առանձնացված ստորաբաժանման լուծարումը, եթե պետական ծառայողը համաձայն չէ այլ ստորաբաժանման պետական ծառայության պաշտոն զբաղեցնել.
7) քաղաքական կամ հայեցողական կամ քաղաքացիական պաշտոններում ընտրվելը կամ նշանակվելը.
8) սույն օրենքի պահանջների խախտմամբ պետական ծառայության պաշտոնի նշանակվելը.
9) ժամանակավոր անաշխատունակության հետևանքով մեկ տարվա ընթացքում ավելի քան վեց ամիս աշխատանքի չներկայանալը` չհաշված օրենքով սահմանված կարգով տրված արձակուրդը.
10) սույն օրենքի 33-րդ հոդվածով նախատեսված սահմանափակումները չպահպանելը.
11) Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիությունը դադարեցնելը.
12) օրինական ուժի մեջ մտած մեղադրական դատավճիռը.
13) սույն օրենքով սահմանված փորձաշրջանը չանցնելը.
14) դատական կարգով անգործունակ, սահմանափակ գործունակ կամ անհայտ բացակայող ճանաչվելը.
15) դատական կարգով պետական (հանրային ծառայության) պաշտոն զբաղեցնելու իրավունքից զրկվելը.
16) պետական ծառայության պաշտոն զբաղեցնելու` սույն օրենքով սահմանված առավելագույն տարիքը լրանալը, իսկ Քննչական կոմիտեի դեպարտամենտի ղեկավարի պաշտոն զբաղեցնելու դեպքում՝ նաև սույն օրենքով սահմանված ժամկետը լրանալը.
17) սույն օրենքի 41-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով նախատեսված կարգապահական տույժ կիրառելը.
18) սույն օրենքի 16-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիվանդություններից որևէ մեկով հիվանդանալը.
19) սույն օրենքի 38-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված դեպքերում նշանակում չկատարելը, այդ թվում՝ եթե պետական ծառայողը համաձայն չէ իրեն առաջարկվող թափուր պաշտոնում նշանակվել.
20) սույն օրենքի 19-րդ հոդվածով սահմանված արտամրցութային կարգով պետական ծառայության թափուր պաշտոնում նշանակվելը։
2. Պետական ծառայողի պարտականությունները համարվում են դադարած նրա մահվան կապակցությամբ։
3. Սույն հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ, 6-րդ կամ 9-րդ կետերով սահմանված հիմքերով զբաղեցրած պաշտոնից ազատվել չեն կարող հղի և մինչև երեք տարեկան երեխա խնամող պետական ծառայողները։ Սույն հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով սահմանված հիմքով զբաղեցված պաշտոնից ազատվել չեն կարող պարտադիր զինվորական ծառայություն անցնող պետական ծառայողները:
4. Պետական ծառայողը պաշտոնից ազատման ենթակա չէ սույն հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի հիմքով, եթե առկա է սույն հոդվածի 1-ին մասի 2-19-րդ կետերով նախատեսված՝ պաշտոնից ազատման հիմքերից որևէ մեկը։
5. Սույն հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի հիմքով պետական ծառայողն ազատվում է զբաղեցրած պաշտոնից անձնական դիմում ներկայացնելուց հետո` երեք աշխատանքային օրվա ընթացքում, եթե այդ դիմումում այլ ժամկետ նշված չէ։
6. Սույն հոդվածի 1-ին մասի 6-19-րդ կետերով պաշտոնից ազատելու դեպքում պետական ծառայողներին այդ մասին նախազգուշացնելը պարտադիր չէ: