Հոդված 6. Սոցիալական աջակցության սկզբունքները
Հոդված 6. Սոցիալական աջակցության սկզբունքները
1. Սոցիալական աջակցության սկզբունքներն են`
1) անձի հիմնարար իրավունքների ու ազատությունների պաշտպանությունը, անձի պատիվն ու արժանապատվությունը հարգելը.
2) երեխայի լավագույն շահի առաջնահերթությունը՝ սոցիալական աջակցություն տրամադրելու ժամանակ երեխայի իրավունքների ու շահերի, դրանց պաշտպանության առաջնային և գերակա լինելը.
3) հասցեականությունը` սոցիալական աջակցություն տրամադրելը դրա կարիքն ունեցող անձին կամ ընտանիքին.
4) փոխգործակցությունը` համագործակցության կամ աջակցող ցանցի մասնակիցների կամ այլ կազմակերպությունների կամ ֆիզիկական անձանց համագործակցության և համատեղ գործունեության հիման վրա սոցիալական աջակցություն տրամադրելը.
5) համարժեքությունը և շարունակականությունն ապահովելը՝ սոցիալական կարիքներին և սահմանված նպատակներին համապատասխան՝ սոցիալական աջակցություն տրամադրելը և դրա, ըստ անհրաժեշտության, շարունակականությունն ապահովելը.
6) մատչելիությունը` սոցիալական ծառայությունների վերաբերյալ տեղեկությունն ստանալու, հասկանալու, օգտագործելու և սոցիալական ծառայությունից օգտվելու հնարավորությունը և հասանելիությունը.
7) ներառականությունը՝ յուրաքանչյուր անձի արդյունավետ սոցիալական կենսագործունեության հավասար հնարավորություններն ապահովելը կրթության, զբաղվածության, առողջապահության, համայնքային կյանքին մասնակցության և այլ ոլորտներում խտրական վերաբերմունքի, ֆիզիկական և այլ խոչընդոտների վերացման միջոցով.
8) սոցիալական խնամառության բացառումը` անձի ակտիվության և ինքնօգնության ունակությունների զարգացումը սոցիալական աջակցության շարունակական կախվածությունից բացառելու համար.
9) նախաձեռնողականությունը` կյանքի դժվարին իրավիճակում հայտնվելուն նպաստող գործոնների վերհանման, այդ գործոնների կանխմանն ու հակազդմանը, ինչպես նաև այդ իրավիճակում հայտնված կամ նման ռիսկում գտնվող անձի կամ ընտանիքի հայտնաբերմանն ուղղված միջոցառումների իրականացման շարունակական գործունեություն նախաձեռնելը.
10) խտրականության արգելքը` սոցիալական աջակցություն տրամադրելիս հավասար հնարավորությունների ապահովումը և սոցիալական աջակցություն տրամադրելիս սեռից, ռասայից, մաշկի գույնից, էթնիկ կամ սոցիալական ծագումից, գենետիկական հատկանիշներից, լեզվից, կրոնից, աշխարհայացքից, քաղաքական կամ այլ հայացքներից, ազգային փոքրամասնությանը պատկանելությունից, գույքային վիճակից, ծնունդից, հաշմանդամությունից, տարիքից կամ անձնական կամ սոցիալական բնույթի այլ հանգամանքներից կախված խտրականության բացառումը.
11) սոցիալական համերաշխության ապահովումը՝ սոցիալական տարբեր խմբերի միջև լարումների առաջացման կանխարգելմանը կամ դրանց մեղմացմանը նպաստելը․
12) մասնակցությունը` իր սոցիալական խնդիրների լուծմանը և որոշումների կայացմանն անձին կամ ընտանիքին մասնակից դարձնելը իր կարողությունների և ռեսուրսների սահմաններում.
13) անձնական և ընտանեկան կյանքի գաղտնիությունը` սոցիալական աջակցություն տրամադրելիս անձնական և ընտանեկան կյանքին վերաբերող հայտնի դարձած տվյալները չփոխանցելը, ներառյալ չհրապարակելը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ օրենքներով ուղղակիորեն նախատեսված են անձնական և ընտանեկան կյանքին վերաբերող հայտնի դարձած տվյալները փոխանցելը, ներառյալ հրապարակելը.
14) կամայականության արգելքը՝ սոցիալական աջակցություն տրամադրելիս միատեսակ փաստական հանգամանքների նկատմամբ անհավասար մոտեցում ցուցաբերելու անթույլատրելիությունը, եթե առկա չէ դրանց տարբերակման որևէ հիմք.
15) գենդերազգայունությունը՝ կանանց և տղամարդկանց ձեռքբերովի, սոցիալապես ամրագրված վարքը, կարիքների տարբերությունները և առանձնահատկությունները ճանաչելը սոցիալական աջակցության ծրագրերը մշակելիս և տրամադրելիս.
16) անհատական մոտեցումը՝ սոցիալական աջակցություն ստացող անձի կամ ընտանիքի անհատական նյութական կամ ոչ նյութական ռեսուրսների գնահատմամբ նրա սոցիալական կարիքների բավարարմանն ուղղված անհրաժեշտ միջամտությունների ընտրությունը.
17) սոցիալական արդարությունը՝ սոցիալական աջակցություն տրամադրելը արդարացի և հավասար հնարավորությունների ապահովմամբ: