Հոդված 21. Հողի սեփականության իրավունքի դադարման հիմքերը

Հոդված 21. Հողի սեփականության իրավունքի դադարման հիմքերը

հողի կամ նրա մի մասի նկատմամբ սեփականության իրավունքը դադարում է, երբ`

1) հողի սեփականատերը կամավոր հրաժարվում է հողամասից կամ օտարում է այն.

2) հողամասը հետ է վերցվում պետական կամ հանրային կարիքների համար.

3) օրենքով սահմանված հիմքերով և կարգով հողամասը բռնագրավվում է.

4) մահանում է հողի սեփականատերը և բացակայում է ժառանգը.

5) հողամասն օգտագործվում է ոչ նպատակային նշանակմամբ.

6) հողամասն օգտագործվում է այնպիսի եղանակներով, որոնք հանգեցնում են հողերի բերրիության նվազեցմանը, դրանց քիմիական և ռադիոակտիվ աղտոտմանը, էկոլոգիական անվտանգության պահանջների խախտմանը.

7) հողային հարկը սահմանված ժամկետներում պարբերաբար չի վճարվում.

8) հողամասում հայտնաբերվում են պատմամշակութային հուշարձաններ.

9) հողի սեփականաշնորհման ընթացքում տրամադրված հողամասերի դիմաց, սեփականաշնորհման տարվա հունվարի 1-ից սկսած, 2 տարի 6 ամսվա, իսկ խոտհարքները` 5 տարի 6 ամսվա ընթացքում մասնակի կամ լրիվ վճարումները չեն կատարվում:

(Լր. 29.07.91)