Հոդված 22. Հողի օգտագործման և վարձակալության իրավունքի դադարման հիմքերը

Հոդված 22. Հողի օգտագործման և վարձակալության իրավունքի դադարման հիմքերը

հողի օգտագործման և վարձակալության իրավունքը դադարում է, երբ`

1) հողն օգտագործողը կամ վարձակալը կամավոր հրաժարվում է հողամասից.

2) դադարում է հողն օգտագործողի կամ վարձակալի գործունեությունը.

3) հողամասն օգտագործվում է ոչ նպատակային նշանակությամբ.

4) հողամասն օգտագործվում է ոչ արդյունավետ (գյուղատնտեսական նշանակության հողերի համար այն արտահայտվում է կադաստրային գնահատման նորմատիվից պարբերաբար ցածր բերքատվությամբ).

5) հողամասն օգտագործվում է այնպիսի եղանակներով, որոնք հանգեցնում են հողերի բերրիության նվազեցմանը, դրանց քիմիական և ռադիոակտիվ աղտոտմանը, էկոլոգիական անվտանգության պահանջների խախտմանը.

6) սահմանված ժամկետներում պարբերաբար չեն վճարվում հարկերը կամ վարձակալական վճարը.

7) գյուղատնտեսական արտադրությանը հատկացված հողամասը մեկ տարի, իսկ ոչ գյուղատնտեսական նպատակներին հատկացվածը` երկու տարի չի օգտագործվում.

8) հողամասը հետ է վերցվում պետական կամ հանրային կարիքների համար կամ հողի սեփականաշնորհման անհրաժեշտության բերումով ` տնտեսական տարվա վերջում, կոնկրետ ժամկետը համաձայնեցնելով վարձակալի հետ.

9) լրանում է հատկացված հողամասի օգտագործման ժամկետը.

10) հողամասում հայտնաբերվում են պատմամշակութային հուշարձաններ:

(Խմբ.29.07.91)