Հոդված 41. Հաշտության գործարքն անվավեր ճանաչելը կամ դրա լուծումը
Հոդված 41. Հաշտության գործարքն անվավեր ճանաչելը կամ դրա լուծումը
1. Հաշտության գործարքը կարող է դատարանի կողմից անվավեր ճանաչվել պարտատիրոջ (պարտատերերի) հայցի հիման վրա:
2. Հաշտության գործարքը կարող է լուծվել պարտատիրոջ (պարտատերերից մեկի) հայցի հիման վրա կողմերի համաձայնությամբ կամ դատարանի որոշմամբ հետևյալ դեպքերում`
պարտապանն իր գույքը սխալ է հաշվառել հաշվապահական հաշվեկշռում.
դրա կնքման ժամանակ խախտվել են օրենսդրության պահանջները և այլ անձանց իրավունքները կամ օրենքով պաշտպանվող շահերը.
չեն կատարվում հաշտության գործարքի պայմանները.
պարտապանի ֆինանսական դրությունը շարունակում է վատանալ.
պարտապանը այնպիսի գործողություններ է ձեռնարկում, որոնք վնաս են հասցնում պարտատերերի իրավունքներին և նրանց օրինական շահերին:
Հաշտության գործարքը լուծելուց հետո դատարանը կրկին հարուցում է ձեռնարկության սնանկացման վերաբերյալ գործի վարույթ:
3. Հաշտության գործարքը լուծելու մասին որոշումը դատարանը հրապարակում է մամուլում:
4. Հաշտության գործարքը անվավեր ճանաչելու կամ լուծելու դեպքում, լիովին վերականգնվում են պարտատերերի չբավարարված այն պահանջները, որոնց վերաբերյալ վճարումների կատարումը հետաձգվել էր և (կամ) տարկետում էր տրվել, կամ պարտքերի վճարման զեղչ էր սահմանվել: Վերականգնվում են նաև պարտապան ձեռնարկության ֆինանսական բոլոր այն պարտավորությունները, որոնք գործել են մինչև հաշտության գործարք կնքելը: