Հոդված 7.3
Հոդված 7.3.
«Երեխայի իրավունքների մասին» ՀՀ օրենքի 19-րդ հոդվածով սահմանված է, որ յուրաքանչյուր երեխա ունի իր տարիքային հնարավորություններին, զարգացման առանձնահատկություններին և ունակություններին համապատասխան մասնագիտություն ստանալու, օրենքով չարգելված աշխատանքային գործունեություն ծավալելու իրավունք:
Երեխայի հետ աշխատանքային պայմանագիր կարող է կնքվել նրա 16 տարին լրանալուց հետո, բացառությամբ ժամկետային աշխատանքային պայմանագրերի:
Մինչև 16 տարեկան երեխաները կարող են ընդունվել ժամանակավոր աշխատանքի` ծնողներից մեկի (որդեգրողի) կամ հոգաբարձուի (խնամակալի) և խնամակալության և հոգաբարձության մարմնի գրավոր համաձայնությամբ, եթե դա չի խանգարում նրանց ուսուցման գործընթացին:
Երեխան ունի աշխատանքի արտոնյալ պայմանների իրավունք: Երեխայի աշխատանքի ընդունման առանձնահատկությունները, արտոնությունները և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության աշխատանքային օրենսգրքով:
Արգելվում է երեխային ներգրավել ալկոհոլային խմիչքների, թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի, ծխախոտի, էրոտիկա և սարսափ բովանդակող գրականության և տեսաերիզների արտադրության, օգտագործման կամ իրացման մեջ, ինչպես նաև այնպիսի աշխատանքներում, որոնք կարող են վնասել նրա առողջությանը, ֆիզիկական և մտավոր զարգացմանը, խոչընդոտել կրթություն ստանալուն:
«Երեխայի իրավունքների մասին» ՀՀ օրենքով ամրագրված վերոնշյալ պահանջները ներառված են նաև Օրենսգրքի 17-րդ հոդվածում:
Վկայակոչված հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ տասնչորսից մինչև տասնութ տարեկան անձինք չեն կարող ընդգրկվել աշխատանքի հանգստյան, ոչ աշխատանքային` տոնական և հիշատակի օրերին, բացառությամբ մարզական և մշակութային միջոցառումներին մասնակցելու դեպքերի:
Օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ տասնչորսից մինչև տասնվեց տարեկան անձանց հետ կնքվում է ժամանակավոր աշխատանքային պայմանագիր` մինչև երկու ամիս ժամկետով:
Նշված կետի առնչությամբ տեղեկատվություն է ներկայացվել 7§1-ի ներքո:
Նախորդ հարցերում տրվել է տասնչորսից մինչև տասնվեց տարեկան աշխատողների աշխատանքի կարգավորումների վերաբերյալ առկա օրենսդրության նկարագրությունը:
ՀՀ աշխատանքային օրենսգրքով տասնչորսից մինչև տասնվեց տարեկան աշխատողների աշխատանքի կարգավորումների վերաբերյալ դրույթները չեն կարող ազդել այդ տարիքի երեխաների պարտադիր կրթության իրականացմանը: Այդ մասին հստակ սահմանում է նաև ՀՀ աշխատանքային օրենսգիրքը: 2010 թ. ՀՀ աշխատանքային օրենսգրքում կատարվել են փոփոխություններ: Մասնավորապես, Օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 2.1-րդ մասի համաձայն՝ տասնչորսից մինչև տասնվեց տարեկան անձինք կարող են ընդգրկվել միայն նրանց առողջությանը, անվտանգությանը, կրթությանը և բարոյականությանը չվնասող ժամանակավոր աշխատանքներում` Օրենսգրքի 101-րդ հոդվածին, 140-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետին, 155-րդ հոդվածի 7-րդ մասին համապատասխան: Օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ տասնչորսից մինչև տասնութ տարեկան անձինք չեն կարող ընդգրկվել աշխատանքի հանգստյան, ոչ աշխատանքային` տոնական և հիշատակի օրերին, բացառությամբ մարզական և մշակութային միջոցառումներին մասնակցելու դեպքերի:
Օրենսգրքի 101-րդ հոդվածի համաձյն՝ տասնչորսից մինչև տասնվեց տարեկան անձանց հետ կնքվում է ժամանակավոր աշխատանքային պայմանագիր` մինչև երկու ամիս ժամկետով:
Օրենսգրքի 140-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն՝ տասնչորսից մինչև տասնվեց տարեկան աշխատողների համար սահմանվում է աշխատաժամանակի կրճատ տևողություն` շաբաթական 24 ժամ, տասնվեցից մինչև տասնութ տարեկանների համար` շաբաթական 36 ժամ:
Օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 7-րդ մասի համաձայն՝ մինչև տասնութ տարեկան աշխատողներին շաբաթվա ընթացքում տրվում է ոչ պակաս, քան երկու հանգստյան օր:
Օրենսգրքի 139-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանվում է, որ ամենօրյա աշխատաժամանակի տևողությունը չի կարող անցնել ութ աշխատանքային ժամից:
Օրենսգրքի 140-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված տասնչորսից մինչև տասնվեց տարեկան երեխաների համար շաբաթական 24 ժամ աշխատաժամանակի ռեժիմի պայմաններում` Օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 7-րդ մասով սահմանված 5-օրյա աշխատանքային շաբաթվա պայմաններում օրական աշխատաժամանակի տևողությունը կազմում է օրական 4,8 ժամ: