Հոդված 32. Արտակարգ իրավիճակների դասակարգումը
Հոդված 32. Արտակարգ իրավիճակների դասակարգումը
1. Հաշվի առնելով արտակարգ իրավիճակների տարածման սահմանները և հետևանքների ծավալը՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքում արտակարգ իրավիճակները դասակարգվում են հետևյալ մակարդակների.
1) հանրապետական՝ խոցման գործոնները տարածվել են մարզի կամ Երևան համայնքի երկու կամ ավելի վարչական շրջանների տարածքներից դուրս, կամ տուժել է երեք հարյուրից ավելի մարդ, կամ խախտվել են հինգ հարյուրից ավելի մարդկանց կենսագործունեության պայմանները, կամ նյութական վնասը կազմել է սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրհազարապատիկից ավելի.
2) մարզային՝ խոցման գործոնները չեն տարածվել մարզի տարածքից դուրս, կամ տուժել է հիսունից ավելի, սակայն ոչ ավելի, քան երեք հարյուր մարդ, կամ խախտվել են երեք հարյուրից ավելի, սակայն ոչ ավելի, քան հինգ հարյուր մարդկանց կենսագործունեության պայմանները, կամ նյութական վնասը կազմել է սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հինգհազարապատիկից ավելի, սակայն ոչ ավելի, քան հինգհարյուրհազարապատիկը.
3) համայնքային՝ խոցման գործոնները չեն տարածվել համայնքի տարածքից դուրս (Երևան համայնքում՝ վարչական շրջանի տարածքից դուրս), կամ տուժել է տասից ավելի, սակայն ոչ ավելի, քան հիսուն մարդ (Երևան համայնքում տուժել է տասից ավելի, սակայն ոչ ավելի, քան երեք հարյուր մարդ), կամ խախտվել են հարյուրից ավելի, սակայն ոչ ավելի, քան երեք հարյուր մարդկանց կենսագործունեության պայմանները (Երևան համայնքում խախտվել են հարյուրից ավելի, սակայն ոչ ավելի, քան հինգ հարյուր մարդկանց կենսագործունեության պայմանները), կամ նյութական վնասը կազմել է սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկից ավելի, սակայն ոչ ավելի, քան հինգհազարապատիկը (Երևան համայնքում նյութական վնասը կազմել է սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկից ավելի, սակայն ոչ ավելի, քան հինգհարյուրհազարապատիկը).
4) տեղային (օբյեկտային)՝ խոցման գործոնները չեն տարածվել օբյեկտի տարածքից դուրս, կամ տուժել է տասից ոչ ավելի մարդ, կամ խախտվել են հարյուրից ոչ ավելի մարդկանց կենսագործունեության պայմանները, կամ նյութական վնասը կազմել է ոչ ավելի, քան սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկը։
2. Հանրապետական կամ մարզային մակարդակի արտակարգ իրավիճակի մասին որոշում ընդունում է Կառավարությունը, իսկ համայնքային կամ տեղային (օբյեկտային) մակարդակի արտակարգ իրավիճակի մասին որոշում կայացնում է համայնքի ավագանին։
3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված որոշման մեջ պետք է արտացոլվեն՝
1) արտակարգ իրավիճակի հետևանքների հակիրճ բնութագիրը.
2) արձագանքման ուժերն ու միջոցները.
3) միջազգային հումանիտար աջակցության անհրաժեշտությունը, ուղղություններն ու ծավալները (աղետի դեպքում).
4) ուժի մեջ մտնելու և գործողության ժամկետները: