Հոդված 15. ՀՅՈՒՊԱՏՈՍԱԿԱՆ ՀԻՄՆԱՐԿԻ ՂԵԿԱՎԱՐԻ ՖՈՒՆԿՑԻԱՆԵՐԻ ԺԱՄԱՆԱԿԱՎՈՐ ԿԱՏԱՐՈՒՄԸ
Հոդված 15 ՀՅՈՒՊԱՏՈՍԱԿԱՆ ՀԻՄՆԱՐԿԻ ՂԵԿԱՎԱՐԻ ՖՈՒՆԿՑԻԱՆԵՐԻ ԺԱՄԱՆԱԿԱՎՈՐ ԿԱՏԱՐՈՒՄԸ
1. Եթե հյուպատոսական հիմնարկի ղեկավարը չի կարող կատարել իր ֆունկցիաները, եթե հյուպատոսական հիմնարկի ղեկավարի պաշտոնը թափուր է, հյուպատոսական հիմնարկի ղեկավարի ֆունկցիաները ժամանակավորապես կարող է կատարել հյուպատոսական հիմնարկի ղեկավարի պաշտոնակատարը:
2. Հյուպատոսական հիմնարկի ղեկավարի պաշտոնակատարի լրիվ անունն ու ազգանունը հաղորդվում են նստավայր պետության արտաքին գործերի նախարարությանը կամ այդ նախարարության նշված մարմնին` հավատարմագրող պետության դիվանագիտական ներկայացուցչության կողմից կամ, եթե այդ պետությունը նստավայր պետությունում չունի նման ներկայացուցչություն` ապա հյուպատոսական հիմնարկի ղեկավարի կողմից, կամ, եթե նա ի վիճակի չէ այդ բանն անելու` ապա հավատարմագրող պետության ցանկացած իրավասու մարմնի կողմից: Նստավայր պետությունը իր համաձայնությամբ կարող է վերապահություն անել թույլատրելու որպես հյուպատոսական հիմնարկի ղեկավարի պաշտոնակատարի այնպիսի մարդու, որը նստավայր պետության մեջ չի հանդիսանում հավատարմագրող պետության ոչ դիվանագիտական գործակալ, ոչ հյուպատոսական պաշտոնատար անձ:
3. Նստավայր պետության իրավասու մարմինները հյուպատոսական հիմնարկի ղեկավարի պաշտոնակատարին ցույց են տալիս օգնություն և աջակցություն: Քանի դեռ նա ղեկավարում է հիմնարկը, նրա վրա տարածվում են սույն Կոնվենցիայի դրույթները այն նույն հիմունքով, ինչպես որ համապատասխան հյուպատոսական հիմնարկի պետի վրա: Եվ այնուամենայնիվ, նստավայր պետությունը պարտավոր չէ հյուպատոսական հիմնարկի ղեկավարի ժամանակավոր պաշտոնակատար անձին հատկացնել առավելություններ, արտոնություններ և իմունիտետներ, որոնցով օգտվում է հյուպատոսական հիմնարկի ղեկավարը, սոսկ այն պայմանների բերումով, որոնց հյուպատոսական հիմնարկի ղեկավարի ժամանակավոր պաշտոնակատարը չի համապատասխանում:
4. Եթե նստավայր պետությունում հավատարմագրող պետության դիվանագիտական ներկայացուցչության դիվանագիտական անձնակազմի անդամը սույն հոդվածի 1-ին կետի դրույթներին համապատասխան հավատարմագրող պետության կողմից նշանակվում է հյուպատոսական հիմնարկի ղեկավարի պաշտոնակատար, ապա նա շարունակում է օգտվել դիվանագիտական արտոնություններից և իմունիտետներից պայմանով, եթե նստավայր պետությունը դրա դեմ չի առարկում: