Հոդված 31. ՀՅՈՒՊԱՏՈՍԱԿԱՆ ՀԻՄՆԱՐԿՆԵՐԻ ԱՆՁԵՌՆՄԽԵԼԻՈՒԹՅՈՒՆԸ

Հոդված 31 ՀՅՈՒՊԱՏՈՍԱԿԱՆ ՀԻՄՆԱՐԿՆԵՐԻ ԱՆՁԵՌՆՄԽԵԼԻՈՒԹՅՈՒՆԸ

1. Հյուպատոսական շենքերն անձեռնմխելի են այնքանով, որքանով դա նախատեսվում է սույն հոդվածով:

2. Նստավայր պետության իշխանությունները առանց հյուպատոսական հիմնարկի, նրա կողմից նշանակված անձի կամ հավատարմագրող պետության դիվանագիտական ներկայացուցչության ղեկավարի համաձայնության, չեն կարող մուտք գործել հյուպատոսական շենքերի այն մասը, որն օգտագործվում է բացառապես հյուպատոսական հիմնարկի աշխատանքի համար: Այնուամենայնիվ, հյուպատոսական հիմնարկի ղեկավարի համաձայնությունը ենթադրվում է հրդեհի կամ բնական այլ տարերքի դեպքում, որոնք պահանջում են պաշտպանության անհետաձգելի միջոցառումներ:

3. Սույն հոդվածի 2-րդ կետի դրույթների պահպանման պայմանով նստավայր պետության վրա դրված է հյուպատոսական շենքերը ամեն տեսակի ներխուժումներից կամ վնաս հասցնելուց պաշտպանելու և հյուպատոսական հիմնարկի անդորրի ամեն տեսակի խախտումը և նրա արժանապատվության անարգումը կանխելու համար հարկ եղած բոլոր միջոցների ձեռնարկման հատուկ պարտականություն:

Հյուպատոսական շենքերը, դրանց կահավորանքը, հյուպատոսական հիմնարկի ունեցվածքը, ինչպես նաև փոխադրամիջոցները, օգտվում են անձեռնմխելիության իրավունքից պետական պաշտպանության նպատակով կամ հասարակական կարիքների համար բռնագրավման դեպքերում: Վերը նշված նպատակներով շենքերի օտարման անհրաժեշտություն առաջանալիս ձեռնարկվում են բոլոր հնարավոր միջոցները հյուպատոսական ֆունկցիաների կատարումը խախտելուց խուսափելու համար, և հավատարմագրող պետությանը անհապաղ վճարվում է համապատասխան և արդյունավետ փոխհատուցում: