Հոդված 138. Մաքսային փորձաքննության նշանակումը
Հոդված 138. Մաքսային փորձաքննության նշանակումը
1. Մաքսային փորձաքննություն նշանակվում է այն դեպքերում, երբ մաքսային գործառնություններ իրականացնելիս ծագող հարցերի պարզաբանման համար պահանջվում են մասնագիտական գիտելիքներ:
2. Մաքսային փորձաքննությունը նշանակվում է մաքսային մարմինների կողմից և կատարվում է մաքսային փորձագետների, ինչպես նաև լիազորված այլ կազմակերպությունների փորձագետների կողմից:
(առաջին մասը՝ 2010 թվականի ապրիլի 16-ի արձանագրության խմբագրությամբ)
Լիազորված այլ կազմակերպություններում մաքսային փորձաքննություն նշանակվում է միայն այն դեպքում, երբ այդպիսի փորձաքննության կատարումն անհնար է մաքսային փորձագետների կողմից:
Փորձագետ կարող է նշանակվել ցանկացած անձ, ով ունի մաքսային փորձագետի (փորձագետի) եզրակացություն տալու համար անհրաժեշտ հատուկ գիտելիքներ:
(2010 թվականի ապրիլի 16-ի արձանագրության խմբագրությամբ)
Մաքսային փորձաքննություն կատարելու համար ներգրավվում է մաքսային մարմինների պաշտոնատար անձ չհանդիսացող փորձագետ՝ Մաքսային միության անդամ պետությունների օրենսդրությանը համապատասխան:
3. Մաքսային փորձաքննություն նշանակվում է մաքսային գործառնություններ իրականացնելու համար անհրաժեշտ ապրանքների, այդ թվում՝ փոխադրամիջոցների, մաքսային, տրանսպորտային (փոխադրման) փաստաթղթերի, առևտրային և այլ փաստաթղթերի և դրանց նույնականացման միջոցների նկատմամբ:
4. Մաքսային մարմնի լիազորված պաշտոնատար անձն ընդունում է մաքսային փորձաքննություն նշանակելու մասին գրավոր որոշում, որում նշվում են դրա կատարման հիմքերը, փորձագետի ազգանունը, անունը և հայրանունը կամ այն կազմակերպության կամ մաքսային մարմնի անվանումը, որում կատարվելու է մաքսային փորձաքննությունը, մաքսային փորձագետին (փորձագետին) առաջադրված հարցերը, մաքսային փորձագետի (փորձագետի) տրամադրությանը հանձնվող նյութերի ու փաստաթղթերի ցանկը, մաքսային փորձաքննության կատարման և մաքսային մարմին մաքսային փորձագետի (փորձագետի) եզրակացության ներկայացման ժամկետը:
(2010 թվականի ապրիլի 16-ի արձանագրության խմբագրությամբ)
Որոշման մեջ նաև նշվում է մաքսային փորձագետին (փորձագետին) ուղղված նախազգուշացում մաքսային փորձագետի (փորձագետի) ի սկզբանե կեղծ եզրակացություն տալու համար պատասխանատվության մասին:
(2010 թվականի ապրիլի 16-ի արձանագրության խմբագրությամբ)
5. Մաքսային փորձաքննության կատարումը կարող է մերժվել հետևյալ դեպքերում՝
1) մաքսային փորձաքննություն կատարելու համար անբավարար տեղեկություններ.
2) մաքսային փորձաքննություն նշանակելու մասին որոշման ոչ պատշաճ ձևակերպում.
3) մաքսային փորձաքննություն նշանակելու մասին որոշման մեջ նշված նկարագրության հետ փորձանմուշների կամ նմուշների փաթեթվածքների պահպանվածությանն անհամապատասխանություն.
4) մաքսային փորձաքննություն կատարելու համար անհրաժեշտ նյութատեխնիկական բազայի, հատուկ պայմանների բացակայություն.
5) Մաքսային միության անդամ պետությունների օրենսդրությամբ սահմանված այլ դեպքերում:
(5-րդ կետը՝ 2010 թվականի ապրիլի 16-ի արձանագրության խմբագրությամբ)
6. Մաքսային փորձաքննություն կատարելու մերժումը ձևակերպվում է գրավոր՝ նշելով մերժման հիմքը: Տրամադրված նյութերը, փաստաթղթերը, փորձանմուշները և նմուշները վերադարձվում են մաքսային փորձաքննություն նշանակած մաքսային մարմին:
7. Մաքսային մարմինը մաքսային փորձաքննություն նշանակելու մասին որոշումն ընդունելու օրվան հաջորդող օրվանից ոչ ուշ հայտարարատուին կամ ապրանքների նկատմամբ լիազորություններ ունեցող այլ անձի գրավոր կերպով ծանուցում է մաքսային փորձաքննություն նշանակելու մասին:
8. Մաքսային փորձաքննություն իրականացնելու հետ կապված ծախսերը կատարվում են Մաքսային միության այն անդամ պետության բյուջեի հաշվին, որի մաքսային մարմինը նշանակել է մաքսային փորձաքննություն: