Հոդված 45. Մեղադրական դատավճռի կատարման վաղեմությունը
Հոդված 45. Մեղադրական դատավճռի կատարման վաղեմությունը
Մեղադրական դատավճիռը ի կատար չի ածվում, եթե, իր օրինական ուժի մեջ մտնելու օրից հաշված, չի կատարվել հետևյալ ժամկետներում`
1) երեք տարի` երկու տարուց ոչ ավելի ժամանակով ազատազրկման կամ այնպիսի պատժի դատապարտելու դեպքում, որը կապված չէ ազատազրկման հետ.
2) հինգ տարի` հինգ տարուց ոչ ավելի ժամանակով ազատազրկման դատապարտելու դեպքում.
3) տասը տարի` հինգ տարի ժամանակով ազատազրկումից ավելի խիստ պատժի դատապարտելու դեպքում:
Վաղեմության ընթացքն ընդհատվում է, եթե դատապարտյալը խուսափի պատիժը կրելուց, կամ մինչև ժամկետների լրանալը կատարի նոր հանցագործություն, որի համար դատարանը նշանակել է ազատազրկման ձևով պատիժ մեկ տարուց ոչ պակաս ժամանակով, աքսորի կամ արտաքսման ձևով` երեք տարուց ոչ պակաս ժամանակով: Նոր հանցագործություն կատարելու դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվումն սկսվում է դրա կատարման պահից, իսկ պատիժը կրելուց խուսափելու դեպքում` պատիժը կրելու համար ներկայանալու պահից, կամ թաքնված դատապարտյալի ձերբակալման պահից: Ընդ որում, մեղադրական դատավճիռը չի կարող ի կատար ածվել, եթե դրա կայացման ժամանակից անցել է տասնհինգ տարի և վաղեմությունը չի ընդհատվել նոր հանցագործության կատարմամբ:
Մահապատժի դատապարտված անձի նկատմամբ վաղեմության կիրառման հարցը լուծում է դատարանը: Եթե դատարանը հնարավոր չգտնի վաղեմություն կիրառել, ապա մահապատիժը փոխարինվում է ազատազրկմամբ: