Հոդված 160. Վարույթի ավարտը առանց սնանկ ճանաչելու հարցը ըստ էության լուծելու

Հոդված 160. Վարույթի ավարտը առանց սնանկ ճանաչելու հարցը ըստ էության լուծելու

1. Սնանկության դատարանը սնանկ ճանաչելու մասին դիմումը թողնում է առանց քննության, եթե`

1) դիմումը ներկայացրել է դատավարական գործունակությամբ չօժտված անձը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ դատավարական գործունակությամբ չօժտված անձի օրինական ներկայացուցիչը պնդում է դիմումը.

2) դիմումն ստորագրել է այն ստորագրելու իրավունք չունեցող անձը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ դիմումն ստորագրելու իրավունք ունեցող անձը պնդում է դիմումը.

3) ծանուցված դիմողը կամ նրա ներկայացուցիչը չի ներկայացել երկու հաջորդական դատական նիստերին և չի ներկայացրել գործի քննությունը հետաձգելու կամ գործն իր բացակայությամբ լուծելու վերաբերյալ միջնորդություն, և պարտապանը չի միջնորդել գործի քննությունը շարունակելու վերաբերյալ:

2․ Սնանկության դատարանը սնանկ ճանաչելու հարցի քննության վարույթում կարճում է սնանկության գործի վարույթը, եթե՝

1) առկա է պարտապանին սնանկ ճանաչելու մասին օրինական ուժի մեջ մտած վճիռ, և սնանկության վարույթն ավարտված չէ.

2) պարտատիրոջ մահից հետո սնանկ ճանաչելու դիմումի հիմքում դրված անվիճելի պարտավորությունը բացառում է իրավահաջորդությունը.

3) դիմումը ներկայացվել է լուծարված իրավաբանական անձի դեմ.

4) դիմողը հրաժարվել է պահանջից.

5) սնանկ ճանաչելու դիմումը վարույթ ընդունվելուց հետո անվճարունակության հատկանիշները վերացել են.

6) Սնանկության դատարանը հաստատել է կնքված հաշտության համաձայնությունը, ներառյալ հաշտարարության արդյունքով կնքված հաշտության համաձայնությունը։

3․ Դիմումն առանց քննության թողնելու և գործի վարույթը կարճելու մասին Սնանկության դատարանը կայացնում է որոշում, որով լուծվում են նաև դատական ծախսերի հատուցման, բաշխման և հայցի ապահովման միջոցների վերացման հարցերը։