Հոդված 4. Պարտապան ֆիզիկական անձի անվճարունակության հատկանիշները և սնանկ ճանաչելու հիմքերը
Հոդված 4. Պարտապան ֆիզիկական անձի անվճարունակության հատկանիշները և սնանկ ճանաչելու հիմքերը
1. Պարտապան ֆիզիկական անձը համարվում է անվճարունակ, եթե թույլ է տվել օրենքով սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հինգհազարապատիկը գերազանցող անվիճելի վճարային պարտավորությունների մեկամսյա կամ ավելի ժամկետով կետանց (փաստացի անվճարունակություն)։
2. Անվճարունակ ֆիզիկական անձ պարտապանը Սնանկության դատարանի վճռով կարող է սնանկ ճանաչվել, եթե վճռի կայացման պահին պարտապանի կետանցը պայմանավորված է պարտապանի վճարում կատարելու փաստացի անկարողությամբ, և այդ կետանցը շարունակվում է հարկադրված սնանկության դիմումի հիման վրա կամ կամավոր սնանկության դիմումի հիման վրա։
3․ Հարկադրված սնանկության դիմումի դեպքում ենթադրվում է, որ պարտապան ֆիզիկական անձի կետանցը պայմանավորված է նրա կողմից վճարում կատարելու փաստացի անկարողությամբ, քանի դեռ հակառակն ապացուցված չէ։ Վճարում կատարելու փաստացի կարողության վերաբերյալ պարտապանի կողմից ապացույցներ ներկայացվելու դեպքում Սնանկության դատարանն իրավունք ունի գործի քննությունը հետաձգելու՝ տրամադրելով մինչև վեցամսյա ժամկետ պարտապանի կետանցված պարտավորության կատարման կամ կողմերի միջև հաշտության համար։ Գործի քննությունը վերսկսելուց հետո կետանցված պարտավորությունը կատարված չլինելու կամ կողմերի միջև հաշտություն ձեռք բերված չլինելու դեպքում դատարանը հաստատված է համարում, որ պարտավորության կետանցը պայմանավորված է պարտապանի կողմից վճարում կատարելու փաստացի անկարողությամբ։
4. Կամավոր սնանկության դիմումի դեպքում պարտապան ֆիզիկական անձը պետք է ապացուցի, որ կետանցը պայմանավորված է իր կողմից վճարում կատարելու փաստացի անկարողությամբ։
5. Սնանկության դատարանը կարող է մերժել ֆիզիկական անձ պարտապանի կամավոր սնանկության դիմումը, եթե դիմումի քննության արդյունքներով պարզվում է, որ պարտապանն իր գործողություններով նպաստել է սեփական անվճարունակության առաջացմանը։
6. Սնանկության դատարանը սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված որոշումը կարող է կայացնել, եթե սույն օրենսգրքի 262-րդ հոդվածով նախատեսված փաստաթղթերից ակնհայտորեն բխում է, որ ֆիզիկական անձի անվճարունակությունը սույն օրենսգրքի 193-րդ հոդվածով նախատեսված կասկածելի գործարքների հետևանք է։