Հոդված 55. Վարչական ծախսերի կատարման կարգը
Հոդված 55. Վարչական ծախսերի կատարման կարգը
1․ Կառավարիչը այլ վարչական ծախսերն իրականացնում է սույն օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի 3-5-րդ մասերի պահանջներին համապատասխան՝ առանց սույն հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնեցնելու կամ սույն հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնեցնելով:
2․ Կառավարիչը առանց համաձայնեցման կատարում է սույն օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարկային պարտավորություն համարվող վարչական ծախսերը։ Կառավարիչը առանց համաձայնեցման իրավունք ունի կատարելու՝
1) սույն օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված այլ վարչական ծախսերը․
2) սույն օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված այլ վարչական ծախսերը, եթե դրանք ամբողջ վարույթի ընթացքում չեն գերազանցում օրենքով սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկը․
3) սույն օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, 6-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված այլ վարչական ծախսերը, եթե յուրաքանչյուր կետով նախատեսված ծախսն ամբողջ վարույթի ընթացքում չի գերազանցում օրենքով սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկը․
4) սույն օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված այլ վարչական ծախսը, եթե այն սնանկության վարույթի յուրաքանչյուր ամսվա համար չի գերազանցում «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքի 1-ին հոդվածով սահմանված չափի մեկ երրորդը.
5) սույն մասի 1-4-րդ կետերում չնշված վարչական ծախսերը, որոնց հանրագումարն ամբողջ վարույթի ընթացքում չի գերազանցում օրենքով սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկը։
3․ Սույն հոդվածի 2-րդ մասում չնշված, ինչպես նաև այդ մասի 2-5-րդ կետերում նշված սահմանաչափերը գերազանցող վարչական ծախսերը կարող են իրականացվել միայն սույն հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնեցվելու դեպքում։
4․ Կառավարիչն իր կազմած վարչական ծախսերի նախահաշիվը ուղարկում է պարտապանին և պարտատերերին՝ ներկայացնելով վարչական ծախսը կատարելու անհրաժեշտության հիմնավորումները, վարչական ծախսի հնարավոր չափը, ինչպես նաև սույն օրենսգրքի կարգավորումների համաձայն այդ ծախսերն իրականացնելու դեպքում՝ այդ ծախսերի կատարման և փոխհատուցման աղբյուրները։
5․ Եթե սույն հոդվածի 4-րդ մասում նշված անձանցից որևէ մեկը նախահաշիվն ստանալու օրվանից մեկշաբաթյա ժամկետում կառավարչին է ներկայացնում նախահաշվի վերաբերյալ առարկություն, ապա կառավարիչը դիմում է Սնանկության դատարան առարկված ծախսի իրականացումը թույլատրելու մասին միջնորդությամբ՝ միջնորդությունը և կից փաստաթղթերը նախապես ուղարկելով առարկություն ներկայացրած անձանց։
6․ Անկախ սույն հոդվածի կարգավորումներից՝ կառավարիչն իրավունք ունի պարտատերերի առաջին կամ հերթական ժողովի օրակարգում ներառելու սնանկության վարույթում իր կողմից իրականացման ենթակա վարչական ծախսերի նախահաշիվը՝ ներկայացնելով ծախսերը կատարելու անհրաժեշտության հիմնավորումները, վարչական ծախսերի հնարավոր չափը, ինչպես նաև սույն օրենսգրքի կարգավորումների համաձայն այդ ծախսերն իրականացնելու դեպքում՝ այդ ծախսերի կատարման և փոխհատուցման աղբյուրները։ Ժողովի կողմից վարչական ծախսերի նախահաշվին հավանություն տալու (հաստատելու) դեպքում կառավարիչն իրավունք ունի ծախսերն իրականացնելու ժողովի որոշմանը համապատասխան։ Ժողովի որոշմամբ ծախսերի նախահաշվին կամ դրա մի մասին համաձայնություն չտալու (չհաստատելու) դեպքում կառավարիչն իրավունք ունի դիմելու Սնանկության դատարան չհամաձայնեցված ծախսի իրականացումը թույլատրելու մասին միջնորդությամբ՝ միջնորդությունը և կից փաստաթղթերը նախապես ուղարկելով պարտապանին և ժողովին մասնակցած պարտատերերին։
7․ Սույն հոդվածի 5-րդ և 6-րդ մասերում նշված միջնորդության քննարկման արդյունքով Սնանկության դատարանը կայացնում է որոշում՝ ծախսի կատարումը ամբողջությամբ կամ մասնակի թույլատրելու մասին, եթե այդ ծախսի ամբողջությամբ կամ մասնակի կատարումը բխում է սույն օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի 3-5-րդ մասերի պահանջներից։ Հակառակ դեպքում որոշում է կայացնում այդ ծախսի կատարումը չթույլատրելու մասին։ Ծախսերի իրականացման աղբյուրը սույն օրենսգրքի պահանջներին չհամապատասխանելու վերաբերյալ առարկություն ներկայացված լինելու դեպքում Սնանկության դատարանը լուծում է նաև այդ հարցը՝ կառավարչին պարտավորեցնելով նախահաշվում կատարել համապատասխան փոփոխություն։
8․ Կառավարչի կողմից ներկայացվող վարչական ծախսերի նախահաշիվը պարտապանը կամ պարտատերը կարող է առարկել (այդ թվում՝ նախահաշվի քննարկման նպատակով հրավիրված ժողովում) միայն անհրաժեշտ կամ ողջամիտ չլինելու կամ ծախսերի իրականացման աղբյուրը սույն օրենսգրքի պահանջներին չհամապատասխանելու հիմքերով։
9. Վարչական ծախսը համարվում է համաձայնեցված, եթե սույն հոդվածի 5-րդ մասում նշված ժամկետում որևէ մեկը կառավարչին չի ներկայացնում ծախսերի նախահաշվի վերաբերյալ առարկություն, կամ ներկայացված առարկությունն այդ ծախսին չի վերաբերում, կամ սույն հոդվածի 6-րդ մասում նշված դեպքում պարտատերերի ժողովը հաստատել է ծախսերի նախահաշիվը, կամ պարտատերերի ժողովը ծախսերի նախահաշվին համաձայնություն չի տվել մասնակի (համաձայնություն տված մասով) կամ սույն հոդվածի 7-րդ մասում նշված դեպքում՝ դատարանի որոշմամբ հաստատված մասով։
10․ Համաձայնեցված ծախսերը ներառող բաշխման ծրագիրն այդ ծախսերի մասով կարող է առարկվել միայն այդ ծախսերին համապատասխան աշխատանքները կատարված չլինելու հիմքով, իսկ եթե ծախսը համաձայնեցված, բայց դեռևս կատարված չէ, ապա՝ այդ ծախսի կատարման անհրաժեշտությունը վերանալու հիմքով։
11․ Անկախ սույն հոդվածում նշված կարգավորումներից՝ կառավարիչն իրավունք ունի իրականացնելու օբյեկտիվ անհրաժեշտությամբ պայմանավորված անհետաձգելի ծախսը՝ այդ մասին տեղեկացնելով Սնանկության դատարանին և պարտատերերին։ Անհետաձգելի է համարվում այն ծախսը, որի հրատապ չիրականացումը կարող է վտանգավոր լինել մարդկանց կյանքի կամ առողջության համար, խախտել անձանց իրավունքները, առաջացնել այնպիսի հետևանքներ, որոնց արդյունքով կնվազի պարտապանի գույքի արժեքը։
12․ Բացառությամբ անհետաձգելի վարչական ծախսերի, վարչական ծախսը չի կարող կատարվել, եթե դրա կատարման հետևանքով ակնկալվող արդյունքը տնտեսապես արդարացված չէ։ Սույն մասով նախատեսված կարգավորումը չի գործում, եթե պարտատերը տվյալ վարչական ծախսը կատարելու համար անհրաժեշտ գումարը վճարում է սնանկության հատուկ հաշվին։
13․ Կառավարիչը պատասխանատվություն չի կրում այն գործողությունը չկատարելու կամ ոչ պատշաճ կատարելու համար, որի համար վարչական ծախսի կատարումը սույն հոդվածով սահմանված կարգով չի թույլատրվել կամ սնանկության վարույթում առկա չեն եղել բավարար միջոցներ այդ գործողությունը կատարելու համար, կառավարիչն այդ մասին տեղեկացրել է պարտատերերին, սակայն որևէ մեկն այդ ծախսն իրականացնելու համար սնանկության հատուկ հաշվին գումար չի վճարել։
14․ Սնանկ չճանաչված պարտապանի մասով կառավարչի կատարած վարչական ծախսերի հարցը լուծվում է սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով՝ դատական ակտով։