Հոդված 163. Պարտապանին սնանկ ճանաչելու հետևանքները

Հոդված 163. Պարտապանին սնանկ ճանաչելու հետևանքները

1. Պարտապանին սնանկ ճանաչելու մասին վճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝

1) Սնանկության դատարանը՝

ա․ կառավարչին պարտավորեցնում է ոչ ուշ, քան համապատասխան դատական ակտերի ուժի մեջ մտնելու պահից հինգ օրվա ընթացքում, պարտապանին սնանկ ճանաչելու մասին տեղեկությունները հրապարակել Հայաստանի Հանրապետության հրապարակային ծանուցումների պաշտոնական ինտերնետային կայքում,

բ․ պարտապանին պարտավորեցնում է 10 օրվա ընթացքում կառավարչին ներկայացնել սույն օրենսգրքի 145-րդ հոդվածով սահմանված փաստաթղթերը, եթե դիմումը ներկայացրել է պարտատերը, կամ պարտապանի կողմից դիմում ներկայացնելու դեպքում դրանք ներկայացվել են թերի,

գ․ պարտապանին գրավոր պարզաբանում է սույն օրենսգրքով սահմանված հայտարարագիր ներկայացնելու պարտականության և դրա խախտման հետևանքների մասին` միաժամանակ պարզաբանումը հրապարակելով դատական իշխանության պաշտոնական ինտերնետային կայքում․

2) պարտապանի պարտավորությունների կատարման ժամկետները համարվում են լրացած.

3) արգելվում է առանց Սնանկության դատարանի որոշման պարտապանի կողմից իր ցանկացած պայմանագրային կամ այլ պարտավորություններով պարտատերերին դրամական կամ այլ բավարարում տալը, բացառությամբ պարտապանի ֆինանսական առողջացման ծրագրով նախատեսված դեպքերի, ինչպես նաև սնանկության վարույթում բնականոն գործունեության արդյունքով առաջացող հարկային և այլ վճարների գծով պարտավորությունների.

4) կասեցվում են պարտապանի կանոնադրական (բաժնեհավաք, փայահավաք) կապիտալում մասնակցություն ունեցող անձանց օրենքով և պարտապանի կանոնադրությամբ սահմանված՝ գույքի կառավարմանը և տնօրինմանը վերաբերող այն լիազորությունները, որոնք պայմանավորված են այդ մասնակցությամբ, բացառությամբ ֆինանսական առողջացման ծրագրի շրջանակում Սնանկության դատարանի որոշմամբ թույլատրելու դեպքի․

5) դադարում է պարտապանի վճարային, ներառյալ հարկերի, տուրքերի այլ վճարների գծով պարտավորությունների նկատմամբ տոկոսների հաշվարկումը, ինչպես նաև այդ պարտավորությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման համար ցանկացած տեսակի տույժերի, տոկոսների և տուգանքների հաշվեգրումը.

6) կարճվում կամ ավարտվում են պարտապանից գումարի բռնագանձման կամ գույք հանձնելու պահանջով քաղաքացիական, վարչական, արբիտրաժային տրիբունալի կամ նոտարի վարույթում գտնվող գործերը, և պարտապանի դեմ պարտատերերի պահանջները կարող են ներկայացվել սնանկության վարույթի շրջանակում՝ սույն օրենսգրքով սահմանված ժամկետներում և կարգով.

7) ավարտվում է պարտապանի վերաբերյալ գույքային բռնագանձումներով և ոչ գույքային բնույթ ունեցող ցանկացած կատարողական վարույթ, որն ազդում է սնանկ ճանաչված պարտապանի գույքի կազմում ներառվող գույքի և իրավունքների վրա, բացառությամբ սույն օրենսգրքով սահմանված այլ դեպքերի․

8) վերանում են մինչև սնանկ ճանաչելու մասին վճռի կայացումը պարտապանի գույքի վրա դրված բոլոր արգելանքներն ու սահմանափակումները, բացառությամբ քրեական գործով կիրառված արգելանքների, որոնց վերացման հետ կապված հարաբերությունները կարգավորվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքով, գույքի պատկանելության վերաբերյալ վեճերով կիրառված արգելանքների և սույն օրենսգրքով նախատեսված այլ դեպքերի․

9) հաստատված պահանջ ունեցող յուրաքանչյուր պարտատեր կարող է ծանոթանալ սնանկության վարույթի նյութերին, ինչպես նաև կառավարչից պահանջել տեղեկություններ պարտապանի գործունեության, ֆինանսական վիճակի, ներառյալ գույքագրված ակտիվների և պարտավորությունների վերաբերյալ․

10) պարտապանի մոտ ստուգում կամ ուսումնասիրություն կարող է իրականացվել միայն Սնանկության դատարանի որոշմամբ, բացառությամբ՝

ա․ եթե ստուգումները և ուսումնասիրություններն սկսվել են, կամ դրանց վերաբերյալ հանձնարարագրերը հրապարակվել են մինչև պարտապանին սնանկ ճանաչելու մասին վճիռը հրապարակվելը, ինչպես նաև վարչապետի համաձայնության առկայության պարագայում՝ տեխնիկական և հրդեհային անվտանգության ապահովման կամ բնապահպանության ոլորտում իրականացվող վերահսկողական գործառույթների, այն պարագայում, երբ առկա է քաղաքացիների կյանքին, առողջությանն սպառնացող անմիջական վտանգ կամ բնական կամ տեխնածին բնույթի արտակարգ իրավիճակի առաջացման վտանգ,

բ․ եթե ստուգումները և ուսումնասիրություններն իրականացվում են պարտապանի ֆինանսական առողջացման ծրագրի գործողության և լուծարման վարույթում գտնվող պարտապանի գործունեության վերսկսման ժամանակահատվածում, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում,

գ․ եթե Սնանկության դատարանն սկսել է պարտապանի լուծարման գործընթաց, երբ առհասարակ արգելվում է ստուգում կամ ուսումնասիրություն իրականացնել, բացառությամբ հարկային մարմնի կողմից իրականացվող այն ստուգումների, որոնք սկսվել են մինչև պարտապանի նկատմամբ լուծարման վարույթ սկսելու մասին որոշում կայացնելը կամ Հայաստանի Հանրապետության հարկային օրենսգրքի 343-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված արտագնա ուսումնասիրությունների, ինչպես նաև վարչապետի համաձայնության առկայության պարագայում՝ տեխնիկական և հրդեհային անվտանգության ապահովման կամ բնապահպանության ոլորտում իրականացվող վերահսկողական գործառույթների, այն պարագայում, երբ առկա է քաղաքացիների կյանքին, առողջությանն սպառնացող անմիջական վտանգ կամ բնական կամ տեխնածին բնույթի արտակարգ իրավիճակի առաջացման վտանգ։

2․ Սույն հոդվածի 1-ին մասի գործողությունը չի տարածվում՝

1) ալիմենտների բռնագանձման վրա.

2) բաշխման ծրագրերով կառավարչի վարձատրության, վարչական և պարտապանի ընթացիկ գործունեության համար անհրաժեշտ այլ ծախսերի վրա.

3) ապահովված իրավունք ունեցող պարտատիրոջ ապահովված իրավունքի առարկայի վրա, եթե Սնանկության դատարանը սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով պարտատիրոջը թույլատրել է դրա իրացումն արտադատական կարգով.

4) ի ապահովումն սնանկության գործընթացում գտնվող պարտապանի պարտավորությունների կատարման` երաշխավորություն տված անձանց կողմից այդ երաշխավորության գծով դրամական կամ այլ բավարարում տալու կամ դրա կատարմանն ուղղված ցանկացած գործողության կամ գործընթացի վրա՝ սույն օրենսգրքով սահմանված ժամկետի ընթացքում.

5) ֆինանսական գործարքներից և ապահովության պայմանագրերից բխող պարտավորությունների զուտացման դեպքերի վրա.

6) մինչև պարտատերերի առաջին ժողովի կայացումը կառավարչի, պարտատիրոջ կամ պարտապանի դիմումով Սնանկության դատարանի որոշմամբ նոր ֆինանսական պարտավորությունների ստանձնման վրա․

7) պարտապանի կողմից իր հարկային պարտավորությունների աստիճանական մարման ժամանակացույցի կնքման գործընթացի վրա, եթե սնանկության վարույթի միակ պարտատերը հարկային մարմինն է.

8) «Հրդեհային անվտանգության մասին» և «Տեխնիկական անվտանգության ապահովման պետական կարգավորման մասին» օրենքներով սահմանված՝ արձանագրված խախտումների վերացման արդյունքով լիազոր մարմնի կատարած ֆինանսական ծախսերի փոխհատուցման պահանջի վրա: