Հոդված 56. Վարչական ծախսերի կատարման աղբյուրները

Հոդված 56. Վարչական ծախսերի կատարման աղբյուրները

1․ Վարչական ծախսերը վճարվում են՝

1) պարտապանի միջոցներից․

2) այլ անձի կողմից սնանկության հատուկ հաշվին մուտքագրված վճարից։

2. Եթե սնանկության վարույթում որևէ գործողություն կատարելը աննպատակահարմար է (անհնար է դրական արդյունքի հասնել, կամ կատարման հետևանքով ակնկալվող արդյունքը տնտեսապես արդարացված չէ և այլն), և կառավարիչը դրա վերաբերյալ հիմնավորումները ուղարկում է պարտատերերին, ապա պարտատերն իրավունք ունի կառավարչից պահանջելու այդ գործողության կատարում՝ սնանկության հատուկ հաշվին վճարելով տվյալ գործողության կատարման և դրա հետևանքով սպասվող ծախսերի չափով գումար:

3. Վարչական ծախս կատարելու նպատակով գործին մասնակցող անձի վճարած գումարի չօգտագործված մասը վերադարձվում է այն վճարած անձին համապատասխան գործողության ավարտից հետո, որի իրականացման համար վճարվել էր գումարը։

4. Եթե գործողությունը, որի կատարման համար գործին մասնակցող անձը գումար է վճարել սնանկության հատուկ հաշվին, ավարտվում է հաջողությամբ (դրա արդյունքով ավելանում է պարտապանի ակտիվը կամ հետ է բերվում ակտիվ, կամ կանխվում է դրա նվազեցումը և այլն), ապա վճարի օգտագործված մասը համարվում է վարչական ծախս, և այն վճարած անձին է վերադարձվում սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով։ Հակառակ դեպքում գործին մասնակցող անձի կողմից վճարված գումարը վարչական ծախս չի համարվում և վերադարձման ենթակա չէ։

5․ Եթե վարչական ծախս կատարելու համար գումար վճարած անձը գրավոր հրաժարվում է այդ գումարի մասով պահանջի իրավունքից, ապա այդ գումարը նրան վերադարձման ենթակա չէ։