Հոդված 54. Հարկային պարտավորություն համարվող վարչական ծախսերը և այլ վարչական ծախսերը

Հոդված 54. Հարկային պարտավորություն համարվող վարչական ծախսերը և այլ վարչական ծախսերը

1․ Հարկային պարտավորություն համարվող վարչական ծախսեր են համարվում պարտապանին սնանկ ճանաչելու մասին Սնանկության դատարանի վճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պարտապանի գույքի իրացումից ծագող ավելացված արժեքի հարկի գծով պարտավորությունները։

2․ Վարչական այլ ծախս են համարվում պարտապանին սնանկ ճանաչելու մասին դիմումը վարույթ ընդունելուց հետո կառավարչի կողմից կամ նրա համաձայնությամբ, սույն օրենսգրքին համապատասխան կատարված՝ անհրաժեշտ, ողջամիտ և հիմնավորված ծախսերը, այդ թվում՝

1) հայտարարությունների, ծանուցումների, այլ փաստաթղթերի հրապարակման կամ առաքման, սնանկության հատուկ հաշվի բացման և սպասարկման համար կատարված ծախսերը․

2) վարույթի ընթացիկ աշխատանքների կազմակերպման նպատակով կատարված գրասենյակային և տնտեսական ծախսերը․

3) պարտապանի գույքի հայտնաբերման, գույքագրման աշխատանքների կազմակերպման և անցկացման, գույքի կարգավիճակի հստակեցման և գույքը գնահատման նախապատրաստելու, գույքի պահպանման, գնահատման, վաճառքի, գույքն այլ անձի տիրապետումից հետ պահանջելու, գույքն այլ անձի փոխանցելու համար կատարվող ծախսերը․

4) կառավարչի հետ կնքված աշխատանքային կամ քաղաքացիաիրավական պայմանագրերի հիման վրա աշխատողների աշխատավարձը (վարձատրությունը) և դրան համապատասխան հարկերն ու պարտադիր այլ վճարները․

5) կառավարչի օգնականի վարձատրությունը (վարձատրության փոխհատուցումը)․

6) սնանկության վարույթում ներգրավված մասնագետների վարձատրությունը կամ գնված ծառայությունների արժեքը․

7) պարտապանի փաստաթղթերի արխիվացման ծախսերը․

8) սույն հոդվածի 3-5-րդ մասերին համապատասխանող այլ ծախսերը։

3․ Այլ վարչական ծախսը համարվում է անհրաժեշտ, եթե դրա չկատարումը կդժվարացնի կամ անհնար կդարձնի սնանկության վարույթի կամ դրա մաս կազմող որևէ գործընթացի հետագա իրականացումը կամ կխախտի որևէ անձի իրավունքները կամ դրա իրականացումը պայմանավորված է այլ օբյեկտիվ անհրաժեշտությամբ։

4․ Այլ վարչական ծախսը համարվում է ողջամիտ, եթե դրա չափը չի գերազանցում համանման գնման (ապրանքի, ծառայության, աշխատանքի և այլն) համար շուկայում գործող գները՝ քսանից ավելի տոկոսով։

5․ Այլ վարչական ծախսը համարվում է հիմնավորված, եթե այն կատարվել է կամ ենթակա է կատարման, և առկա է հաստատող գրավոր ապացույց։

6․ Սույն օրենսգրքի իմաստով՝ գույքի կարգավիճակի հստակեցման և գույքը գնահատման նախապատրաստելու համար անհրաժեշտ վարչական ծախս է համարվում այնպիսի ծախսը, որի չիրականացման դեպքում գույքը վաճառքի ներկայացնելը հնարավոր չի լինի կամ էականորեն կնվազեցնի դրա վաճառքի գինը կամ հնարավորությունը (գույքին առնչվող փաստաթղթերի բացակայության դեպքում՝ դրանց վերականգնումը, փաստաթղթերում սխալների առկայության դեպքում՝ դրանց շտկումը, անշարժ գույքի կազմում առկա՝ սեփականության վկայականում չարտացոլված կառույցների չափագրումը, անշարժ գույքի տեղադիրքի հստակեցումը և այլն)։