Հոդված 209. Ֆինանսական առողջացման ծրագրի պարտադիր պայմանները
Հոդված 209. Ֆինանսական առողջացման ծրագրի պարտադիր պայմանները
1. Ֆինանսական առողջացման ծրագիրը պետք է ներառի`
1) ապահովված, չապահովված և այլ պարտատերերի նկատմամբ պարտավորությունների մարման ժամանակացույցը, նրանց պահանջների դիմաց վճարումների կատարման կարգը, այդ թվում` պահանջների բավարարման կարգը պարտապանին պատկանող անշարժ և պետական գրանցման ենթակա այլ գույքով.
2) տեղեկատվություն այն մասին, թե պարտատերերի պահանջների բավարարումը ինչ չափով կբավարարվի լուծարման վարույթ սկսվելու դեպքում․
3) պարտապանին պարտավորություններից ազատելու, դրանք հետաձգելու կամ վերաձևակերպելու կարգը և չափերը.
4) պարտապանի վճարունակությունը վերականգնելու համար սույն օրենսգրքի 207-րդ հոդվածով նախատեսված միջոցառումների բովանդակությունը և իրականացման կարգն ու ժամկետները, դրանց իրականացման արդյունքով պարտապանի գործունեությունը շարունակելիս պարտատերերի պահանջների բավարարման հնարավորությունների ավելացման հիմնավորումները, պարտապանին պատկանող գույքի վաճառքի դեպքում` վաճառվող գույքի կազմը, եթե նախատեսվում է իրականացնել պարտապանի կողմից հիմնադրվող իրավաբանական անձի բաժնեմասի վաճառք, ապա՝ պարտապանի կողմից հիմնադրվող իրավաբանական անձին սեփականության իրավունքով փոխանցման ենթակա գույքի ցուցակը և սույն օրենսգրքով սահմանված տեղեկություններ.
5) ֆինանսական առողջացման ծրագրի կատարման համար անհրաժեշտ` կառավարչի և այլ մասնագետների, պարտապանի ղեկավարի վարձատրության և վարչական ծախսերի փոխհատուցման կարգը և չափերը.
6) կառավարչի լիազորությունները:
2. Առանց պարտատիրոջ գրավոր համաձայնության՝ ֆինանսական առողջացման ծրագիրը չի կարող նախատեսել այդ պարտատիրոջ պահանջների բավարարման այլ հերթականություն, քան նախատեսված է սույն օրենսգրքով։ Եթե տվյալ պարտատերը գրավոր այլ համաձայնություն չի տվել, ապա պարտատերերից որևէ մեկը չպետք է ֆինանսական առողջացման ծրագրի արդյունքով նվազ նպաստավոր պայմաններում հայտնվի, քան եթե պարտապանը լուծարվեր։ Նման իրավիճակի ստեղծման վտանգը գնահատում է Սնանկության դատարանը՝ ֆինանսական առողջացման ծրագրի մասով կայացվող դատական ակտով։
3. Ֆինանսական առողջացման ծրագիրը չի կարող հակասել Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությանը և խախտել այլ անձանց շահերը:
4. Եթե ֆինանսական առողջացման ծրագրի իրականացման ընթացքում պետք է օգտագործվի ապահովված պարտատիրոջ (պարտատերերի) պահանջի դիմաց գրավադրված գույքը, ապա ապահովված պարտատիրոջ (պարտատերերի) համաձայնությունը ֆինանսական առողջացման ծրագրի քննարկման կամ հաստատման համար պարտադիր է, բացառությամբ եթե սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ֆինանսական առողջացման ծրագիրը պարտադրման միջոցով հաստատել է Սնանկության դատարանը, և ապահովված պարտատերերին տրամադրվել է համարժեք պաշտպանություն: Համարժեք պաշտպանությունը համարվում է ապահովված պարտատիրոջը տրամադրված, եթե պարտապանի կողմից սույն օրենսգրքի 215-րդ հոդվածով համարժեք պաշտպանության մասով Սնանկության դատարանը հաստատել է ներկայացված առաջարկը՝ սահմանելով համարժեք պաշտպանության տրամադրման էական պայմանները, ներառյալ բովանդակությունը և ժամկետները։ Համարժեք պաշտպանության մասով Սնանկության դատարանի կայացրած որոշումը կարող է բողոքարկել ապահովված պարտատերը։
5. Եթե ֆինանսական առողջացման ծրագրով նախատեսվում է այլ անձանց կողմից պարտապանին նոր ֆինանսավորման տրամադրում, ապա տվյալ ծրագրի հաստատման համար նոր ֆինանսավորողի համաձայնությունը պարտադիր է։
6․ Ֆինանսական առողջացման ծրագրի հաստատման դեպքում պարտապանի գույքի վաճառքն իրականացվում է այդ ծրագրով նախատեսված կարգով:
7․ Սույն հոդվածի 6-րդ մասով նախատեսված դեպքում կիրառելի են սույն օրենսգրքի 229-233-րդ հոդվածներով սահմանված կարգավորումները։