Հոդված 26. ԴԱՏԱՎՈՐԻՆ ԲԱՑԱՐԿԵԼԸ
Հոդված 26. ԴԱՏԱՎՈՐԻՆ ԲԱՑԱՐԿԵԼԸ
Սույն օրենսգրքի 24 և 25 հոդվածներում մատնանշված հանգամանքների առկայության դեպքում դատավորը և ժողովրդական ատենակալը պարտավոր են ինքնաբացարկ հայտնել: Այդ նույն հիմքերով դատավորի և ժողովրդական ատենակալի դեմ կարող են բացարկ հայտնել դատախազը, ամբաստանյալը, նրա պաշտպանն ու օրինական ներկայացուցիչը, ինչպես նաև տուժողը և նրա ներկայացուցիչը, քաղաքացիական հայցվորը, քաղաքացիական պատասխանողը և սրանց ներկայացուցիչները, հասարակական մեղադրողը և հասարակական պաշտպանը:
Բացարկը պետք է պատճառաբանվի և հայտնվի մինչև դատաքննությունն սկսվելը: Ավելի ուշ բացարկ հայտնելը թույլ է տրվում միայն այն դեպքերում, երբ բացարկ հայտնող անձին բացարկի հիմքը հայտնի է դառնում դատաքննությունն սկսվելուց հետո:
Դատավորի կամ ժողովրդական ատենակալի դեմ հայտնված բացարկը լուծում են մյուս դատավորները բացարկվողի բացակայությամբ, որը, սակայն, իրավունք ունի մնացած դատավորներին նախապես շարադրելու իր բացատրությունը իր դեմ հայտնված բացարկի առթիվ:
Ձայների հավասարության դեպքում դատավորը կամ ժողովրդական ատենակալը համարվում է բացարկված:
Մի քանի դատավորների կամ դատարանի ամբողջ կազմի դեմ հայտնված բացարկը լուծում է նույն դատարանն իր լրիվ կազմով` ձայների պարզ մեծամասնությամբ: Գործը միանձնյա կարգով քննող դատավորի դեմ հայտնած բացարկը լուծում է գործը քննող դատավորը:
Բացարկի հարցը դատարանը լուծում է խորհրդակցական սենյակում: Բացարկը հարգելու դեպքում գործը ներկայացվում է վերադաս դատարանի նախագահին: Վերադաս դատարանի նախագահը ստուգում է ընդունված բացարկի օրինականությունը ու հիմնավորվածությունը և լուծում է որոշումը բողոքարկելու հարցը:
(25.07.84, 01.07.94 թ. խմբագրությամբ)