ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԴՐՈՒՅԹՆԵՐԳլուխ 2 · ԴԱՏԱՐԱՆ ԵՎ ԸՆԴԴԱՏՈՒԹՅՈՒՆ
Հոդված 33. ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՀԱՆՁՆՈՒՄԸ ԸՍՏ ԸՆԴԴԱՏՈՒԹՅԱՆ
Հոդված 33. ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՀԱՆՁՆՈՒՄԸ ԸՍՏ ԸՆԴԴԱՏՈՒԹՅԱՆ
Դատավորը կամ դատարանը տնօրինական նիստում պարզելով, որ ստացված գործը ընդդատյա չէ տվյալ դատարանին, գործն ուղարկում է ըստ ընդդատության:
Դատարանը, պարզելով, իր վարույթում գտնվող գործը ընդդատյա է մի ուրիշ նույնպիսի դատարանի, իրավունք ունի գործը թողնել իր վարույթում միայն այն դեպքում, եթե նա դատական նիստում արդեն ձեռնամուխ է եղել դրա քննությանը: Սակայն, եթե գործը ընդդատյա է Հայաստանի Հանրապետության գերագույն դատարանին կամ զինվորական տրիբունալին, բոլոր դեպքերում այն պետք է ուղարկվի ըստ ընդդատության:
Այն գործերը, որոնց քննությունն սկսված է Հայաստանի Հանրապետության գերագույն դատարանի դատական նիստում, ժողովրդական դատարանին հանձնել չի թույլատրվում: