Հոդված 66. ՓՈՐՁԱԳԵՏԸ և ՆՐԱ ԵԶՐԱԿԱՑՈՒԹՅՈՒՆԸ

Հոդված 66. ՓՈՐՁԱԳԵՏԸ և ՆՐԱ ԵԶՐԱԿԱՑՈՒԹՅՈՒՆԸ

Փորձաքննություն նշանակվում է այն դեպքում, երբ գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները պարզելու համար անհրաժեշտ են գիտության կամ տեխնիկայի, արվեստի կամ արհեստի հատուկ գիտելիքներ:

Որպես փորձագետ կարող է հրավիրվել ամեն մի անձ, որը տիրապետում է այս հոդվածի առաջին մասում մատնանշված գիտելիքներին: Փորձագետին առաջադրված հարցերը և նրա եզրակացությունը չեն կարող դուրս գալ փորձագետի հատուկ գիտելիքների սահմաններից:

Հետաքննություն կատարող անձի, քննիչի, դատախազի կամ դատարանի պահանջը փորձագետ հրավիրելու մասին պարտադիր է այն ձեռնարկության, հիմնարկի կամ կազմակերպության ղեկավարի համար, որտեղ աշխատում է փորձագետը:

Դատաբժշկական, դատահոգեբուժական, դատահաշվապահական, քրեագիտական, ինչպես նաև ավտոտեխնիկական փորձաքննությունները կատարում են համապատասխան հիմնարկների փորձագետները: Սակայն հետաքննություն կատարող անձը, քննիչը, դատախազը և դատարանը իրավունք ունեն հիշյալ տեսակի փորձաքննությունների կատարման համար նշանակելու նաև այլ անձանց:

Փորձագետը եզրակացությունը տալիս է իր անունից իր հատուկ գիտելիքներին համապատասխան կատարած հետազոտությունների օբյեկտիվ և բազմակողմանի գնահատության հիման վրա և իր տված եզրակացության համար անձնական պատասխանատվություն է կրում:

Փորձաքննություն կատարելու համար մի քանի փորձագետներ նշանակվելու դեպքում, նրանք, մինչև եզրակացություն տալը, խորհրդակցում են միմյանց հետ:

Եթե փորձագետները հանգում են ընդհանուր եզրակացությունը ստորագրում են բոլոր փորձագետները: Փորձագետների միջև տարաձայնություն առաջանալու դեպքում յուրաքանչյուր փորձագետ իր եզրակացությունը կազմում է առանձին:

Փորձագետի եզրակացությունը հետաքննություն կատարող անձի, քննիչի, դատախազի և դատարանի համար պարտադիր չէ, սակայն փորձագետի եզրակացության հետ համաձայն չլինելը պետք է պատճառաբանվի համապատասխանորեն` որոշումների կամ դատավճռի մեջ:

(26.04.68 խմբագրությամբ)