Հոդված 287. ԴԱՏԱԿԱՆ ՎԻՃԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹՅՈՒՆՆ ՈՒ ԿԱՐԳԸ
Հոդված 287. ԴԱՏԱԿԱՆ ՎԻՃԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹՅՈՒՆՆ ՈՒ ԿԱՐԳԸ
Դատաքննությունն ավարտելուց հետո դատարանն անցնում է դատական վիճաբանություններին ունկնդրելուն: Դատական վիճաբանությունները բաղկացած են պետական մեղադրողի, հասարակական մեղադրողի, տուժողի և նրա ներկայացուցչի, եթե նրանց տրված է մեղադրանքը պաշտպանելու իրավունք, քաղաքացիական հայցվորի, քաղաքացիական պատասխանողի կամ սրանց ներկայացուցիչների, պաշտպանի, հասարակական պաշտպանի կամ, եթե դատական նիստին պաշտպան չի մասնակցում, իր` ամբաստանյալի ճառերից:
Պետական և հասարակական մեղադրողի, ինչպես նաև պաշտպանի ու հասարակական պաշտպանի ճառերի հաջորդականությունը որոշում է դատարանը` նշված անձանց համաձայնեցված առաջարկով:
Դատական վիճաբանությունների մասնակիցները իրավունք չունեն ներկայացնելու դատաքննության առարկա չդարձած նոր ապացույցներ: Նոր ապացույցներ ներկայացնելու անհրաժեշտության դեպքում նրանք կարող են միջնորդել դատաքննությունը վերսկսելու մասին:
Դատարանը չի կարող դատական վիճաբանությունների տևողությունը սահմանափակել որոշակի ժամանակով, սակայն նախագահողն իրավունք ունի ընդհատել վիճաբանություններին մասնակցող անձանց, եթե նրանք շոշափում են այնպիսի հանգամանքներ, որոնք առնչություն չունեն քննարկվող գործի հետ:
Դատական վիճաբանությունների բոլոր մասնակիցները իրենց արտասանած ճառերից հետո կարող են այդ ճառերում ասվածի առթիվ ռեպլիկայի կարգով ևս մեկական անգամ ելույթ ունենալ: Վերջին ռեպլիկայի իրավունքը միշտ պատկանում է պաշտպանին և ամբաստանյալին:
(25.07.84 խմբագրությամբ)