Հոդված 377. ՀՍԿՈՂՈՒԹՅԱՆ ԱՏՅԱՆԻ ԻՐԱՎՈՒՆՔՆԵՐԻ ՍԱՀՄԱՆՆԵՐԸ
Հոդված 377. ՀՍԿՈՂՈՒԹՅԱՆ ԱՏՅԱՆԻ ԻՐԱՎՈՒՆՔՆԵՐԻ ՍԱՀՄԱՆՆԵՐԸ
Բողոքը հսկողության կարգով քննարկելիս դատարանը կաշկանդված չէ բողոքի փաստարկներով և պարտավոր է ստուգել գործի ամբողջ վարույթը լրիվ ծավալով: Եթե գործով դատապարտված են մի քանի անձինք, իսկ բողոքը բերված է դատապարտյալներից միայն մեկի կամ մի քանիսի նկատմամբ, դատարանը պարտավոր է գործն ստուգել բոլոր դատապարտյալների վերաբերմամբ:
Դատական գործը հսկողության կարգով քննարկելիս կարող է մեղմացնել դատապարտյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը, կամ նրան նկատմամբ կիրառել նվազ ծանր հանցագործություն նախատեսող օրենք, սակայն իրավունք չունի խստացնելու պատիժը, ինչպես նաև կիրառելու ավելի ծանր հանցագործություն նախատեսող օրենք:
Եթե գործով դատապարտվել կամ արդարացվել են մի քանի մարդ, ապա դատարանը իրավունք չունի դատավճիռը կամ որոշումները բեկանելու այն արդարացվածների կամ դատապարտյալների վիճակը վատացնելու նպատակով, որոնց նկատմամբ բողոք չի բերված:
Հսկողության կարգով գործը քննող դատարանի ցուցումները պարտադիր են գործի լրացուցիչ նախաքննության և կրկին կատարվող դատաքննության ժամանակ:
Հսկողության կարգով գործը քննարկող դատարանը իրավունք չունի հաստատելու կամ ապացուցված համարելու այն փաստերը, որոնք չեն հաստատվել կամ հերքվել են դատավճռով, այն և իրավունք չունի կանխորոշելու մեղադրանքը ապացուցված լինելու կամ ապացուցված չլինելու, այս կամ այն ապացույցն արժանահավատ կամ ոչ արժանահավատ լինելու և մեկ ապացույցի հանդեպ մյուսին առավելություն տալու, առաջին ատյանի դատարանի կողմից այս կամ այն քրեական օրենքը կիրառելու և պատժամիջոցի հարցերը:
Նմանապես գործը հսկողության կարգով քննարկելիս դատարանը, բեկանելով վճռաբեկ որոշումը, իրավունք չունի կանխորոշելու այն եզրակացությունները, որոնք կարող են արվել վճռաբեկ ատյանի կողմից գործը երկրորդ անգամ քննարկելիս:
(25.07.84 խմբագրությամբ)