Հոդված 262. ԳՈՐԾԻՆ ՄԱՍՆԱԿԻՑ ԱՆՁԵՐԻՑ ՈՐևԷ ՄԵԿԻ ԲԱՑԱԿԱՅՈՒԹՅԱՄԲ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԸ ՔՆՆԵԼՈՒ ՀՆԱՐԱՎՈՐՈՒԹՅԱՆ ՀԱՐՑԻ ԼՈՒԾՈՒմԸ
Հոդված 262. ԳՈՐԾԻՆ ՄԱՍՆԱԿԻՑ ԱՆՁԵՐԻՑ ՈՐևԷ ՄԵԿԻ ԲԱՑԱԿԱՅՈՒԹՅԱՄԲ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԸ ՔՆՆԵԼՈՒ ՀՆԱՐԱՎՈՐՈՒԹՅԱՆ ՀԱՐՑԻ ԼՈՒԾՈՒմԸ
Դատավարության մասնակիցներից որևէ մեկի, ինչպես նաև վկայի, փորձագետի կամ մասնագետի չներկայանալու դեպքում դատարանը գործի քննության հնարավորության մասին լսում է ամբաստանյալի, նրա պաշտպանի, ինչպես նաև տուժողի, քաղաքացիական հայցվորի, քաղաքացիական պատասխանողի կամ սրանց ներկայացուցիչների կարծիքը ու դատախազի եզրակացությունը և որոշում է կայացնում գործի քննությունը շարունակելու կամ հետաձգելու մասին:
Գործի քննությունը հետաձգելու մասին որոշում կայացնելու դեպքում դատարանը կարող է հարցաքննել դատարան ներկայացած վկաներին, փորձագետին կամ մասնագետին, տուժողին, քաղաքացիական հայցվորին, քաղաքացիական պատասխանողին կամ սրանց ներկայացուցիչներին: Եթե գործի քննությունը հետաձգելուց հետո այն քննվում է դատարանի նույն կազմով, ապա նշված անձինք երկրորդ անգամ դատական նիստի են կանչվում միայն անհրաժեշտության դեպքում:
Սույն օրենսգրքի 239, 242 և 244 հոդվածներում շարադրված հիմունքներով, ինչպես նաև վկայի, փորձագետի կամ մասնագետի չներկայանալու պատճառով գործի քննությունը հետաձգելու անհրաժեշտության դեպքում, դատարանը պարտավոր է, մինչև դատական նիստը փակելը, դատախազի, հասարակական մեղադրողի, ամբաստանյալի, նրա պաշտպանի, հասարակական պաշտպանի, ինչպես նաև տուժողի, քաղաքացիական հայցվորի, քաղաքացիական պատասխանողի կամ սրանց ներկայացուցիչների առաջ հարց դնել, թե գործի վերաբերյալ նրանք միջնորդություն չունեն արդյոք: Եթե այդպիսի միջնորդություններ հարուցվեն, դատարանը պարտավոր է լուծել դրանք:
(26.04.68, 27.02.85 խմբագրությամբ)