Հոդված 74. ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑՆԵՐԻ ԿԻՐԱՌՈՒՄԸ

Հոդված 74. ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑՆԵՐԻ ԿԻՐԱՌՈՒՄԸ

Երբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալն ազատ մնալով կթաքնվի քննությունից ու դատից կամ խոչընդոտ կհանդիսանա քրեական գործով ճշմարտությունը հայտաբերելուն, կամ կզբաղվի հանցագործ գործունեությամբ, ինչպես նաև դատավճռի կատարումը ապահովելու համար` հետաքննություն կատարող անձը, քննիչը, դատախազը և դատարանը իրավունք ունեն մեղադրյալի նկատմամբ կիրառելու հետևյալ խափանման միջոցներից մեկն ու մեկը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, անձնական երաշխավորություն կամ հասարակական կազմակերպությունների երաշխավորություն, կալանավորում:

Հանցագործություն կատարելու մեջ կասկածվող անձի նկատմամբ բացառիկ դեպքերում խափանման միջոց կարող է կիրառվել նաև նրան մեղադրանք առաջադրելուց առաջ: Այս դեպքում մեղադրանքը պետք է առաջադրվի տասն օրից ոչ ուշ, հաշված խափանման միջոցը կիրառելու պահից: Եթե այդ ժամկետում մեղադրանք չառաջադրվի, խափանման միջոցը վերացվում է:

Այն անձը, որը կալանքի տակ է առնված նրան մեղադրանք առաջադրելուց առաջ, իրավունք ունի` գանգատարկելու հետաքննություն կատարող անձի, քննիչի կամ դատախազի գործողությունները, բացատրություններ տալու և միջնորդություններ հարուցելու:

Անչափահասներին, նրանց նկատմամբ սույն հոդվածի առաջին մասով նախատեսված խափանման միջոցները կիրառելուց բացի, կարելի է հանձնել նրանց ծնողների, խնամակալների, հոգաբարձուների հսկողությանը, իսկ մանկական հիմնարկներում դաստիարակվող անչափահասներին` այդ հիմնարկների ադմինիստրացիայի հսկողությանը:

Զինվորական ծառայողների նկատմամբ որպես խափանման միջոց կարող է կիրառվել այն զորամասի հրամանատարության հսկողությունը նրանց վրա, որտեղ նրանք ծառայում են:

Խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտություն առաջացնող հիմքերի բացակայության դեպքում մեղադրյալից պարտավորություն է վերցվում կանչվելիս ներկայանալ և հայտնվել իր բնակավայրը փոխելու մասին: