Հոդված 266. ՄԻՋՆՈՐԴՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ՀԱՐՈՒՑԵԼԸ և ԼՈՒԾԵԼԸ
Հոդված 266. ՄԻՋՆՈՐԴՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ՀԱՐՈՒՑԵԼԸ և ԼՈՒԾԵԼԸ
Նախագահողը հարցնում է պետական մեղադրողին, հասարակական մեղադրողին, ամբաստանյալին և նրա պաշտպանին, հասարակական պաշտպանին, ինչպես նաև տուժողին և նրա ներկայացուցչին, քաղաքացիական հայցվորին, քաղաքացիական պատասխանողին կամ նրանց ներկայացուցիչներին, թե արդյոք նրանք ունեն միջնորդություններ` նոր վկաներ, փորձագետներ ու մասնագետներ կանչելու և իրեղեն ապացույցներ ու փաստաթղթեր պահանջելու մասին: Միջնորդություն հարուցող անձը պարտավոր է ցույց տալ, թե հատկապես ինչ հանգամանքներ պարզելու համար են անհրաժեշտ լրացուցիչ ապացույցները:
Դատարանը, լսելով այդ առթիվ դատավարության մյուս մասնակիցների կարծիքը, պետք է քննության առնի հարուցված յուրաքանչյուր միջնորդություն, բավարարի այն, եթե պարզաբանման ենթակա հանգամանքները կարող են նշանակություն ունենալ գործի համար, կամ պատճառաբանված որոշում կայացնի հարուցված միջնորդության բավարարումը մերժելու մասին:
Դատարանի կողմից միջնորդության մերժումը չի սահմանափակում միջնորդություն հարուցող անձի իրավունքը` նույն միջնորդությունը հարուցելու հետագայում` նայած դատական քննության ընթացքին:
Դատարանն իրավունք ունի անկախ այն բանից` միջնորդություն հարուցված է թե ոչ, որոշում կայացնել նոր վկաներ կանչելու, փորձաքննություն նշանակելու, փաստաթղթեր և այլ ապացույցներ պահանջելու մասին:
(26.04.68, 25.07.84 խմբագրությամբ)