Գլուխ XIV · ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՎՈՒԹՅՈՒՆԸ ԵՎ ՊԱՅՄԱՆԱԳՐԻ ՎԱՎԵՐՈՒԹՅՈՒՆԸ

Հոդված 140. ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՎՈՒԹՅՈՒՆԸ ՆԵՐՔԻՆ ՏԵՂԵԿՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՕԳՏԱԳՈՐԾՄԱՆ ՀԱՄԱՐ

գործել է մինչև 2001-11-26Բացել ARLIS-ում

1. Բացի սույն օրենքի 138 հոդվածով սահմանված տույժերից, Հանձնաժողովն իրավունք ունի սույն օրենքի 49 հոդվածի պահանջների խախտման համար տուգանք նշանակելու պահանջով դիմել դատարան:

2. Դատարանը, խախտման կատարման փաստը հաստատելու դեպքում, այն թույլ տված անձի և նրան տվյալ խախտմանը դրդող, դրանում օժանդակող և այն պարտակող անձանց նկատմամբ տուգանք է նշանակում հետևյալ գումարներից առավելագույնի չափով`

ա) նվազագույն աշխատավարձի տասհազարապատիկի, կամ

բ) խախտման հետևանքով ստացված շահույթի կամ նման խախտմամբ պատճառված վնասի (կորստի) եռապատիկի չափով:

3. Տուգանքը նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում սույն օրենքի 138 հոդվածի 4-րդ կետով նախատեսված հանգամանքները, իսկ ֆիզիկական անձի դեպքում` նաև նրա նյութական (գույքային) վիճակը:

4. Սույն հոդվածով սահմանված տույժերը գանձվում են պետական բյուջե: Չվճարելու դեպքում դրանք գանձվում են դատական կարգով` Հանձնաժողովի հայցի հիման վրա: Միջոցների փաստացի կամ հնարավոր անբավարարության դեպքում հիշյալ տույժերը գանձվում են քաղաքացիական հայցերով պահանջների բավարարումից, ինչպես նաև այլ օրենքներով սահմանված տուգանքները կամ այլ տույժերը վճարելուց հետո:

5. Սույն հոդվածով սահմանված պահանջի հայցային վաղեմության ժամկետը հինգ տարի է` խախտումը կատարելու օրվանից:

6. Սույն հոդվածի 2-րդ կետի «բ» ենթակետի իմաստով «ստացված շահույթը» կամ «պատճառված վնասը» կազմում է տարբերությունը`

- արժեթղթի գնման կամ վաճառքի գնի և

- տվյալ արժեթղթի շուկայական արժեքի, որը ձևավորվել է ներքին տեղեկությունների հրապարակումից հետո և արդյունքում` ողջամիտ ժամանակում:

Underscore-ի հետ

Այս հոդվածով, ձեր գործի նյութերի վրա։

Հարցրեք, թե ինչպես է այս հոդվածը կիրառվում ձեր գործում Ստուգեք պայմանագիրը այս հոդվածին համապատասխանության համար Տեսեք այս հոդվածի բոլոր փոփոխությունները ամսաթվով Գտեք դատական պրակտիկա այս հոդվածով