Հոդված 110

Հոդված 110

Զննության իրավունք

1. Բացառությամբ այն դեպքերի, երբ միջամտության ակտերը հիմնված են միջազգային պայմանագրով նախատեսված իրավունքների վրա, ռազմանավը, որը բաց ծովում հանդիպել է օտարերկրյա նավի, որը չի օգտվում լիակատար անձեռնմխելիությունից` 95-րդ և 96-րդ հոդվածներին համապատասխան, իրավունք չունի այն զննել, եթե չկան ողջամիտ հիմքեր` կասկածելու, որ.

ա) այդ նավը զբաղվում է ծովահենությամբ,

բ) այդ նավը զբաղվում է ստրկավաճառությամբ,

գ) այդ նավը զբաղվում է չսանկցիավորված հեռարձակմամբ, իսկ ռազմանավի դրոշի պետությունն օժտված է իրավազորությամբ` 109-րդ հոդվածին համապատասխան,

դ) այդ նավը չունի ազգային պատկանելություն, կամ

ե) թեև նրա վրա բարձրացված է օտարերկրյա դրոշ, կամ նա հրաժարվում է բարձրացնել դրոշը, այդ նավն իրականում ունի նույն ազգային պատկանելությունը, ինչ տվյալ ռազմանավը:

2. 1-ին կետում նախատեսված դեպքերում ռազմանավը կարող է ստուգել նավի՝ այդ դրոշի ներքո նավարկելու իրավունքը: Այդ նպատակով նա կարող է սպայի հրամանատարությամբ նավակ ուղարկել դեպի կասկածելի նավը: Եթե փաստաթղթերը ստուգելուց հետո կասկածները չեն փարատվում, նա կարող է հետագայում զննել նավը՝ ցուցաբերելով հարգալից և սիրալիր վերաբերմունք:

3. Եթե պարզվի, որ կասկածներն անհիմն են, և պայմանով, որ զննության ենթարկված նավը չի կատարել այնպիսի գործողություններ, որոնք կհաստատեին այդ կասկածները, նրան պետք է հատուցեն պատճառված բոլոր վնասները կամ կորուստները:

4. Սույն դրույթները mutatis mutandis կիրառվում են ռազմական օդանավերի նկատմամբ:

5. Սույն դրույթները կիրառվում են նաև ցանկացած այլ` պատշաճ կերպով լիազորված նավի կամ օդանավի նկատմամբ, որը ունի պետական ծառայության մեջ գտնվելու մասին վկայող հստակ տարբերանշաններ: